Basilica S. Dominici consecrata est ab Innocentio IV P.M. die 17 Oct. 1251 Bononiae

Dominicus Oxomensis (Hispanice Domingo de Osma; natus anno 1170; mortuus Bononiae anno 1221) fuit conditor Ordinis Praedicatorum vel Dominicanorum. Anno 1234 canonizatus est in Ecclesia Catholica; a permultis tempore nostro "Sanctus Dominicus de Guzmán" appellatur.

Dominicus natus est in oppido Caleruega Castellae (praenomen habet a sancto Dominico de Silos cuius monasterium non longe a Caleruega iacet). Fons antiquissimus de vita eius, a Iordano de Saxonia anno fere 1233 conscriptum, nihil dicit aut de nominibus aut de origine patris aut matris.In fonte posteriori, sed etiam saeculi XIII, legimus parentes praenomina habuisse Ioannam et Felicem Secundum auctorem Castellae saeculi XIV pater Dominici fuit vir venerabilis et dives in populo suo. Scriptor anni fere 1439 in libro familiae Guzmán dicato, praetendit patrem Dominici ex illa familia natum, matrem autem e familia Aça.

Tempore pueritiae nihil miri ei accidit. Omnia tandem mutata sunt cum missus est cum episcopo suo, Didaco, praedicare Catharis seu Albigensibus et reducere eos ad ecclesiam catholicam. Episcopus missus est a Papa, qui anno 1205 iubuit Didaco docere fidem catholicam haereticis. Ita Dominicus, anno suae aetatis 26, iter fecit cum episcopo suo in comitatem Tolosanum ut inveniat et verteat Albigenses ad fidem orthodoxam.[5] Anno 1206 fundavit domum seu refugium feminarum Prullianum; ab hoc initio continuat operam fidei catholicae.

Interdum legatus Papae necatus est ab inimicis; papa Innocentius III iubuit ducem Albigensium necari, et ita fecit bellum. Dum Albigenses effugiebant et necabantur Dominicus etiam temptabat vertare eos. Cum parvo numero discipulorum, multi Albigenses duxit veritati.

Numquam domum redivit. Anno 1215, adiuvante Fulcone, episcopo Tolosano, Dominicus congregavit homines in ordinem praedicatorum Tolosae: ita Dominicani nati sunt, religiosi sed et praedicatores. Ita anno 1217 mense Ianuario auctoritatem recepit a papa Honorio III Ordinem Fratrum Praedicatorum sive Dominicanorum condire. Feminas virosque recepit in ordinem. Mortuus est Bononiae die 6 Augusti 1221.

Beatificatus est a papa Gregorio IX anno 1234. Celebratur a Ecclesia Catholica die 8 Augusti; est sanctus patronus terrae natalis suae Castellae.

Fausto Appetente Die

Encyclical of Pope Benedict XV on St. Dominic

June 29, 1921

To the Patriarchs, Primates, Archbishops, Bishops, and other Ordinaries in Peace and Communion with the Apostolic See.

Venerable Brethren, Health and Apostolic Benediction.

1. The seventh centenary approaches of the day when that light of holiness, Dominic, passed from these miseries to the seat of the Blessed. We for long have been most interested in his clients, especially since We assumed the government of the Church of Bologna, which with the greater devotion preserves his remains. We, therefore, are pleased to be able from this Apostolic See to exhort the Christian people to celebrate the memory of such a great man. In this We not only consult Our own piety but fulfill a duty of gratitude towards the father and lawgiver and towards the distinguished Order he founded.

2. This man of God and true Dominicus was fully given up to Holy Church, which had in him an invincible champion of the Faith. The Order of Preachers, too, founded by him, has ever been the stout defense of the Roman Church. And so not only did he strengthen the temple in his time, but he provided for the continuance of the defense. The words of Honorius III in approving the Order seem prophetical: ". . . looking to the brethren of thy Order as the future champions of the Faith and the true lights of the world".

3. Indeed, as all know, for the spread of God's kingdom Jesus Christ used no other weapon than the preaching of the Gospel, that is, the living voice of His heralds, who diffused everywhere the celestial doctrine. "Teach", he said, "all nations". "Preach the Gospel to every creature". Accordingly, from the preaching of the Apostles, and especially of St. Paul, it came to pass, that preaching being followed up with the doctrine and discipline of the Fathers and afterwards of the Doctors, men's minds were enlightened with the light of truth and conceived a love for all the virtues. Following the same lines in his work for the salvation of souls. Dominic proposed to himself and to all his followers "to hand to others what they had contemplated". For this reason, in addition to the duty of cultivating poverty, innocence of life, and religious discipline, he commanded his Order in a strict and solemn manner to be zealous in the study of Christian doctrine and the preaching of the truth.

4. In the Dominican preaching three qualities shine forth: great solidity of doctrine, the fullness of fidelity towards the Apostolic See, piety towards the Virgin Mother. For although Dominic felt himself mature for preaching, yet he did not undertake that office until he had worked hard in the Palentine Athenaeum of philosophy and theology. Long familiar with the Fathers, under their guidance and teaching, he first, as it were, received into his blood and marrow the riches of Sacred Scripture, and especially of Paul.

5. The value of this knowledge of Divine things not long after was to be seen in his disputations against the heretics. They were armed with all arts and fallacies to attack the dogmas of Faith; yet with wonderful success he confounded and refuted them. This appeared especially at Toulouse, the head and center of the heresies, where the most learned of the adversaries had come together. It is recorded that he, with his first companions, powerful in word and work, invincibly withstood the insolence of the heretics. Indeed, not only did he withstand their strength, but he so softened their spirits by his eloquence and charity that he recalled an immense number to the bosom of the Church. God Himself was ever at hand to aid him in his battle for the Faith. Thus, having accepted the challenge of the heretics that each should consign his book to the flames, his book alone remained untouched by the fire. Thus by the valor of Dominic Europe was freed from the danger of the Albigensian heresy.

6. With this quality of solid doctrine he ordered his children to be adorned. For, soon after the approbation of his Order by the Apostolic See and the confirmation of the noble title of Preachers, he arranged for houses to be founded as near as possible to the celebrated universities that his brethren might the more easily exercise themselves in every branch of culture, and get followers from the ranks of university students. Accordingly, the Dominican institute from the beginning was famed for its learning. Its special mission was always to care for the various wounds of error and to diffuse the light of the Christian Faith, seeing that nothing is such a hindrance to eternal salvation as the ignorance of the truth and perversity of doctrine. It was not strange, then, that the eyes and hearts of all should be turned towards this new apostolate which was based upon the Gospel and the teachings of the Fathers and commended by the abundance of all branches of knowledge.

7. The very wisdom of God seemed to speak through the Dominicans when there rose up among them such heralds and defenders of Christian wisdom as Hyacinth Polonus, Peter the Martyr, Vincent Ferrer, and such miracles of genius and erudition as Albert the Great, Raymond de Penafort, Thomas Aquinas, in whom especially, a follower of Dominic, God "deigned to enlighten his Church". This Order, therefore, always in honor as the teacher of truth, acquired new luster when the Church declared the teaching of Thomas to be her own and that Doctor, honored with the special praises of the Pontiffs, the master and patron of Catholic schools.

8. Joined to this zeal in retaining and defending the Faith there was in Dominic a supreme reverence for the Apostolic See. It is recorded that, prostrate at the feet of Innocent III, he vowed himself to the defense of the Roman Pontificate, and that the same predecessor of ours the following night saw him in vision sustain on his courageous shoulder the tottering pile of the Lateran Basilica. History tells, too, how when he was training his first followers to Christian perfection, Dominic thought of gathering from pious and devout lay people a certain sacred militia which would defend the rights of the Church and resist heresy with vigor. Hence arose the Third Order of the Dominicans which, spreading among lay people the institute of a more perfect life, was to be a truly great ornament and defense to the Church.

9. Handed down by their Father and Lawgiver, the heritage of such devotion to this See passed to the children. As often, therefore, as, through the infatuated minds of men, the Church had to suffer from popular movements or the tyranny of princes, this Apostolic See had in the Dominicans, the defenders of truth and justice, a most opportune help in the preservation and honor of its authority. Who does not know the glorious deeds in that connection of the Dominican Virgin, Catherine of Sienna? Urged by the charity of Jesus Christ she persuaded the Roman Pontiff, what no one else had been able to do, to return to his Roman See after an interval of seventy years. Afterwards, while the Western Church was torn by a dire schism, she kept a great number of Christians in loyal obedience to the legitimate Pontiff.

10. And, to pass over other things, We cannot but recall that four great Roman Pontiffs came from the Dominican ranks. Of these, the last, St. Pius V, won undying gratitude from Christianity and civil society. He joined together, after unceasing efforts, the arms of the Catholic princes, and under the patronage of the Virgin Mother of God, whom, therefore, he ordered to be saluted in future as Help to Christians, destroyed forever at Lepanto the power of the Turks.

11. In this is amply shown the third quality We have noted in Dominican preaching: a most zealous piety towards the Mother of God. It is said that the Pontiff knew by Divine revelation of the victory of Lepanto achieved at that very moment when through the Catholic world the pious sodalities of the Holy Rosary implored the aid of Mary in that formula initiated by the Founder of the Friar Preachers and diffused far and wide by his followers. Loving the Blessed Virgin as a Mother, confiding chiefly in her patronage, Dominic started his battle for the Faith. The Albigenses, among other dogmas, attacked both the Divine maternity and the virginity of Mary. He, attacked by them with every insult, defending to the utmost of his strength the sanctity of these dogmas, he invoked the help of the Virgin Mother herself, frequently using these words: "Make me worthy to praise thee, Sacred Virgin; give me strength against thine enemies". How pleased was the Heavenly Queen with her pious servant may be easily gathered from this, that she used his ministry to teach the Most Holy Rosary to the Church, the Spouse of her Son; that prayer which, being both vocal and mental, in the contemplation especially of the mysteries of religion, while the Lord's Prayer is fifteen times repeated together with as many decades of the Hail Mary, is most adapted to fostering widely piety and every virtue. Rightly, then, did Dominic order his followers, in preaching to the people, to inculcate frequently this manner of prayer, the utility of which he had experienced. He knew, on the one hand, Mary's authority with her Son to be such that whatever graces he confers on men she has their distribution and apportionment. On the other hand, he knew that she is of a nature so kind and merciful that, seeing that it is her custom to succor the miserable of her own accord, it is impossible she should refuse the petitions of those who pray to her. Accordingly the Church, which is wont to salute her "the Mother of Grace and the Mother of Mercy", has so found her always, but especially in answer to the Rosary. Wherefore the Roman Pontiffs have let pass no occasion of commending the Rosary and have enriched it with Apostolic Indulgences.

12. Now the Dominican institutes, as you yourself understand, Venerable Brethren, are not less opportune at present than in the time of their Founder. How many today, destitute of the bread of life, that is, celestial doctrine, are, as it were, in a state of starvation. How many, deceived by the appearance of truth, are turned away from the Faith by a variety of errors. That priests may minister fittingly to the necessities of all these by the Word of God, how zealous must they be for the salvation of others and how grounded in solid knowledge. How many, too, ungrateful and forgetful children of the Church, are turned away from the Vicar of Jesus Christ by ignorance of facts or by a perverse will whom it is necessary to lead to the common bosom. For the healing of these and every other ill how much do we need the maternal patronage!

13. The Dominicans have, therefore, an almost boundless field in which to labor for the common welfare. Wherefore to all of them We wish that in these centenary celebrations they renew their devotion to the holy example of their founder, and make themselves daily more worthy of such a father. In this let a fitting lead be taken by his children of the First Order, and let them be ever more zealous in preaching the Divine Word, such as may give men a reverence for the successor of St. Peter and a devotion to the Virgin Mother, and may spread and defend the truth. But from the Dominican Tertiaries, too, the Church looks for much, if they study to conform themselves to the spirit of their patriarch, in the instruction of the rude and unskilled in Christian doctrine and morality. In this We hope they will be assiduous, as it is a matter of great consequence for the good of souls. Finally, We wish this to be a special care of the Dominicans-the spread and frequent use of the Rosary among Christian people. We make this exhortation in these troublous times, following our predecessor, Leo XIII, and should it bear fruit this centenary celebration will not have been in vain.

Meanwhile, as an augury of the Divine gifts and a proof of Our benevolence, We impart the Apostolic Blessing, Venerable Brethren, to you, your clergy, and your people.

Given at Rome, at St. Peter's, June 29, Feast of the Prince of the Apostles, 1921, the seventh year of Our Pontificate.


Crux Angelica - St. Thomas Aquinas (1225-1274)

"In cruce est perfectio totius legis, et tota ars bene vivendi."
St. Thomas Aquinas in Ep. ad Gal. cap VI.

About the Crux Angelica:

One night in June, 1228, a lightning stroke smote the tower in which the child of grace [St. Thomas Aquinas] lay sleeping beside his nurse: in agony of mind the alarmed mother ran to the spot, to find him unharmed, while her little daughter lay dead and charred, and the horses in the stables beneath were killed. This occurrence left in him a life-long nervousness and dread of storms, which he could never allay. In consequence of this, in later years in a subterranean cave at Anagni, he traced upon the walls in capital letters this distich in fashion of a cross. 

From a life of St. Thomas by Fr. Placid Conway, OP


To read the Crux Angelica start from the center. The word CRUX goes up, down and left and right and the text continues all the way in each direction and then across the top, bottom, and sides. Then the prayer begins again from the middle at the next line. At the end of each bar of the cross some words share letters of the previous or next line. At first glance this is very confusing but once you get the plan it is indeed an amazing work of faith.


Dominican Little Office of The Blessed Virgin Mary

Officium Parvum B. Mariae Virginis


pro recitatione private

Ave, Maria, etc.
Domine, labia mea aperies.
Et os meum annuntiabit laudem tuam.
Deus, in adjutorium meum intende.
Domine, ad adjuvandum me festina.

Gloria Patri. Alleluia, vel Laus tibi, Domine, Rex aeternae gloriae.

Invit. Regem Virginis Filium, * Venite, adoremus.

Psalmus 94
Venite, exsultemus, Domino, acclamemus Petrae salutis nostrae:
Accedamus in conspectum ejus cum laudibus, cum canticis exsultemus ei.
Nam Deus magnus est Dominus, et Rex magnus super omnes deos.
In manu ejus sunt profunda terrae, et altitudines montium ipsius sunt.
Ipsius est mare: nam ipse fecit illud, et terra sicca, quam formaverunt manus ejus:
Venite adoremus et procidamus, et genua flectamus Domino qui fecit nos.
Nam ipse est Deus noster; nos autem populus pascuae ejus et oves manus ejus.
Utinam hodie vocem ejus audiatis:
"Nolite obdurare corda vestra ut in Meriba, ut die Massa in deserto,
Ubi tentaverunt me, etsi viderant opera mea.
Quadraginta annos taeduit me generationis illius, et dixi: Populus errans corde sunt, et non noverunt vias meas.
Ideo juravi in ira mea: non introibunt in requiem meam".
Gloria Patri et Filio, et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio, et nunc et semper, et in saecula saeculorum. 

Hymnus Quem terra, pontus, sidera
colunt, adorant, praedicant,
trinam regentem machinam
claustrum Mariae bajulat.
Cui luna, sol et omnia
deserviunt per tempora,
perfusa caeli gratia, gestant
puellae viscera.
Beata Mater munere, cujus
supernus Artifex, mundum
pugillo continens, ventris sub
arca clausus est.
Beata caeli nuntio, fecunda
Sancto Spiritu, desideratus
gentibus, cujus per alvum
fusus est.
Jesu, tibi sit gloria, qui natus es
de Virgine, cum Patre, et almo
Spiritu, in sempiterna saecula.

Super Psalmos Ant. Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui.

Psalmus 8
Magistro chori. Ad modum cantici " Torcularia... ".
2 Domine, Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra, quoniam elevata est magnificentia tua super caelos.
3 Ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem propter inimicos tuos, ut destruas inimicum et ultorem.
4 Quando video caelos tuos, opera digitorum tuorum, lunam et stellas, quae tu fundasti,
5 quid est homo, quod memor es eius, aut filius hominis, quoniam visitas eum?
6 Minuisti eum paulo minus ab angelis, gloria et honore coronasti eum
7 et constituisti eum super opera manuum tuarum. Omnia subiecisti sub pedibus eius:
8 oves et boves universas, insuper et pecora campi,
9 volucres caeli et pisces maris, quaecumque perambulant semitas maris.
10 Domine, Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra!

Psalmus 19 (18)
Magistro chori. PSALMUS. David.
2 Caeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum eius annuntiat firmamentum.
3 Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam.
4 Non sunt loquelae neque sermones, quorum non intellegantur voces:
5 in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum.
6 Soli posuit tabernaculum in eis, et ipse, tamquam sponsus procedens de thalamo suo,
exsultavit ut gigas ad currendam viam.
7 A finibus caelorum egressio eius, et occursus eius usque ad fines eorum, nec est quod se abscondat a calore eius.
8 Lex Domini immaculata, reficiens animam, testimonium Domini fidele, sapientiam praestans parvulis.
9 Iustitiae Domini rectae, laetificantes corda, praeceptum Domini lucidum, illuminans oculos.
10 Timor Domini mundus, permanens in saeculum saeculi; iudicia Domini vera, iusta omnia simul,
11 desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum, et dulciora super mel et favum stillantem.
12 Etenim servus tuus eruditur in eis; in custodiendis illis retributio multa.
13 Errores quis intellegit? Ab occultis munda me
14 et a superbia custodi servum tuum, ne dominetur mei,
Tunc immaculatus ero et emundabor a delicto maximo.
15 Sint ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis mei in conspectu tuo.
Domine, adiutor meus et redemptor meus.

Psalmus 24 (23)
Domini est terra, et plenitudo eius, orbis terrarum, et qui habitant in eo.
2 Quia ipse super maria fundavit eum et super flumina firmavit eum.
3 Quis ascendet in montem Domini, aut quis stabit in loco sancto eius?
4 Innocens manibus et mundo corde, qui non levavit ad vana animam suam
nec iuravit in dolum.
5 Hic accipiet benedictionem a Domino et iustificationem a Deo salutari suo.
6 Haec est generatio quaerentium eum, quaerentium faciem Dei Iacob.
7 Attollite, portae, capita vestra, et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae.
8 Quis est iste rex gloriae? Dominus fortis et potens, Dominus potens in proelio.
9 Attollite, portae, capita vestra, et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae.
10 Quis est iste rex gloriae? Dominus virtutum ipse est rex gloriae.

Diffusa est gratia in labiis tuis.Propterea benedixit te Deus in aeternum.

Pater noster... Et ne nos inducas in tentationem.
Sed libera nos a malo.

Jube, domne, benedicere.
Benedictio Alma Virgo virginum intercedat pro nobis ad Dominum.

Lectio i
Sancta Maria Virgo virginum, mater et filia Regis regum omnium, tuum nobis impende solatium: ut caelestis regni per te mereamur habere praemium, et cum electis Dei regnare in perpetuum. 

Tu autem, Domine, miserere nobis.
Deo gratias.

Sancta et immaculata virginitas, quibus te laudibus efferam, nescio: * Quia quem caeli capere non poterant, tuo gremio contulisti. 

Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui. Quia quem caeli capere non poterant, tuo gremio contulisti.

Benedictio Sancta Dei Genitrix sit nobis auxiliatrix.

Lectio ii
Sancta Maria, piarum piissima, intercede pro nobis sanctarum sancrissima: per te, Virgo, nostra sumat precamina, qui pro nobis ex te natus regnat super aethera: ut sua caritate nostra deleantur peccamina. 

Tu autem, Domine, miserere nobis.
Deo Gratias.

Beata es, Virgo Maria, quae Dominum portasti creatorem mundi: * Genuisti eum, qui te fecit, et in octernum permanes virgo. 

Ave, Maria, gratia plena, Dominus tecum. Genuisti eum, qui te fecit, et in aeternum permanes virgo.

Benedictio Nos cum prole pia benediat Virgo Maria.

Lectio iii
Sancta Dei Genitrix, quae digne meruisti concipere, quem totus orbis nequit comprehendere, tuo pio interventu culpas nostras ablue: ut redempti perennis sedem gloriae per te valeamus scandere, ubi regnas cum eodem Filio tuo sine tempore. 

Tu autem, Domine, miserere nobis.
Deo Gratias.

Felix namque es, sacra Virgo Maria, et omni laude dignissima: * Quia ex te ortus est Sol justitiae, Christus Deus noster. 

Ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu: sentiant omnes tuum juvamen, quicumque celebrant tuam sanctam commemorationem. Quia ex te ortus est Sol justitiae, Christus Deus noster.

Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto, Christus Deus noster.

Te Deum laudamus: te Dominum confitemur.
Te aeternum Patrem omnis terra veneratur.
Tibi omnes Angeli; tibi caeli et universae Potestates;
Tibi Cherubim et Seraphim incessabili voce proclamant:
Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus Deus Sabaoth.
Pleni sunt caeli et terra maiestatis gloriae tuae.
Te gloriosus Apostolorum chorus,
Te Prophetarum laudabilis numerus,
Te Martyrum candidatus laudat exercitus.
Te per orbem terrarum sancta confitetur Ecclesia,
Patrem immensae maiestatis:
Venerandum tuum verum et unicum Filium;
Sanctum quoque Paraclitum Spiritum.
Tu Rex gloriae, Christe.
Tu Patris sempiternus es Filius.
Tu ad liberandum suscepturus hominem, non horruisti Virginis uterum.
Tu, devicto mortis aculeo, aperuisti credentibus regna caelorum.
Tu ad dexteram Dei sedes, in gloria Patris.
Iudex crederis esse venturus.
Te ergo quaesumus, tuis famulis subveni: quos pretioso sanguine redemisti.
Aeterna fac cum sanctis tuis in gloria numerari.

V.  Salvum fac populum tuum, Domine, et benedic hereditati tuae.
R.  Et rege eos, et extolle illos usque in aeternum.

V.  Per singulos dies benedicimus te.
R.  Et laudamus nomen tuum in saeculum, et in saeculum saeculi.

V.  Dignare, Domine, die isto sine peccato nos custodire.
R.  Miserere nostri, Domine, miserere nostri.

V.  Fiat misericordia tua, Domine, super nos, quemadmodum speravimus in te.
R.  In te, Domine, speravi: non confundar in aeternum.

Ante Laudes 
Ora pro nobis, sancta Dei Genitrix.
Ut digni efficiamur promissionibus Christi.


Ave, Maria, etc.

Deus, in adjutorium meum intende.
Domine, ad adjuvandum me festina.

Gloria Patri. Alleluia, vel Laus tibi, Domine, Rex aeternae gloriae.

Super Psalmos. Ant. Post partum, Virgo, inviolata permansisti: Dei Genitrix, intercede pro nobis. 

Psalmus 93 (92)
1 Dominus regnavit! Decorem indutus est; indutus est Dominus, fortitudine praecinxit se. Etenim firmavit orbem terrae, qui non commovebitur.
2 Firmata sedes tua ex tunc, a saeculo tu es.
3 Elevaverunt flumina, Domine. Elevaverunt flumina vocem suam, elevaverunt flumina fragorem suum.
4 Super voces aquarum multarum, super potentes elationes maris, potens in altis Dominus.
5 Testimonia tua credibilia facta sunt nimis; domum tuam decet sanctitudo Domine, in longitudinem dierum.

Psalmus 100 (99)
PSALMUS. Ad gratiarum actionem.
2 Iubilate Domino, omnis terra, servite Domino in laetitia; introite in conspectu eius in exsultatione.
3 Scitote quoniam Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et ipsius sumus, populus eius et oves pascuae eius.
4 Introite portas eius in confessione, atria eius in hymnis, confitemini illi, benedicite nomini eius.
5 Quoniam suavis est Dominus; in aeternum misericordia eius, et usque in generationem et generationem veritas eius.

Psalmus 63 (62)
PSALMUS. David, cum in deserto Iudae commoraretur.
2 Deus, Deus meus es tu, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea, te desideravit caro mea. In terra deserta et arida et inaquosa,
3 sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam.
4 Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te.
5 Sic benedicam te in vita mea et in nomine tuo levabo manus meas.
6 Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum.
7 Cum memor ero tui super stratum meum, in matutinis meditabor de te,
8 quia fuisti adiutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo.
9 Adhaesit anima mea post te, me suscepit dextera tua.
10 Ipsi vero in ruinam quaesierunt animam meam, introibunt in inferiora terrae,
11 tradentur in potestatem gladii, partes vulpium erunt.
12 Rex vero laetabitur in Deo; gloriabuntur omnes, qui iurant in eo, quia obstructum est os loquentium iniqua.

Canticum trium Puerorum
Dan. 3, 57-88 et 56

Benedícite, ómnia ópera Dómini, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sæcula.
    Benedícite, Angeli Dómini, Dómino: * benedícite, cæli, Dómino.
    Benedícite, aquæ omnes, quæ super cælos sunt, Dómino: * benedícite, omnes virtútes Dómini, Dómino.
    Benedícite, sol et luna, Dómino: * benedícite, stellæ cæli, Dómino.
    Benedícite, omnis imber et ros, Dómino: * benedícite, omnes spíritus Dei, Dómino.
    Benedícite, ignis et æstus, Dómino: * benedícite, frigus et æstus, Dómino.
    Benedícite, rores et pruína, Dómino: * benedícite, gelu et frigus, Dómino.
    Benedícite, glácies et nives, Dómino: * benedícite, noctes et dies, Dómino.
    Benedícite, lux et ténebræ, Dómino: * benedícite, fúlgura et nubes, Dómino.
    Benedícat terra Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sæcula.
    Benedícite, montes et colles, Dómino: * benedícite, univérsa germinántia in terra, Dómino.
    Benedícite, fontes, Dómino: * benedícite, mária et flúmina, Dómino.
    Benedícite, cete, et ómnia quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite, omnes vólucres cæli, Dómino.
    Benedícite, omnes béstiæ et pécora, Dómino: * benedícite, fílii hóminum, Dómino.
    Benedícat Israel Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sæcula.
    Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino: * benedícite, servi Dómini, Dómino.
    Benedícite, spíritus et ánimæ justórum, Dómino: * benedícite, sancti et húmiles corde, Dómino.
    Benedícite, Ananía, Azaría, Mísael, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sæcula.
    Benedicámus Patrem et Fílium cum Sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sæcula.
    Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sæcula. 

   Hic non dicitur Glória Patri, neque Amen. 

Psalmus 150Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
    Laudate eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
    Laudate eum in in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério et cíthara.
    Laudate eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
    Laudate eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
    Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
    Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sæcula sæculórum. Amen. 

Capitulum (Eccl. 24:23)
Ego quasi terebinthus extendi ramos meos et rami mei honoris et gratiae. 24:23.

Hymnus O gloriosa domina
excelsa super sidera,
qui te creavit provide,
lactas sacrato ubere. 

Quod Eva tristis abstulit,
tu reddis almo germine;
intrent ut astra flebiles,
sternis benigna semitam. 

Tu regis alti ianua
et porta lucis fulgida;
vitam datam per Virginem,
gentes redemptae, plaudite. 

Patri sit Paraclito
tuoque Nato gloria,
qui veste te mirabili
circumdederunt gratiae. Amen.
Elegit eam Deus.
Et habitare eam facit. 

Ad Bened. Ant. O gloriosa Dei Genitrix, virgo semper Maria, quae Dominum omnium meruisti portare, et Regem Angelorum sola virgo lactare: nostri, quaesumus, pia memorare, et pro nobis Christum deprecare: ut tuis fulti patrociniis , ad caelestia regna mereamur pervenire.

Benedictus Dominus, Deus Israel, quia visitavit et redemit populum suum,
Et erexit cornu salutis nobis in domo David servi sui,
Sicut locutus est per os sanctorum, qui olim fuerunt, prophetarum suorum:
Ut liberaret nos ab inimicis notris, et e manu omnium, qui oderunt nos,
Ut faceret misericordiam cum patribus nostris et recordaretur foederis sui sancti:
Jurisjurandi, quod juravit Abrahae, patri nostro, daturum se nobis,
Ut sine timore, e manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi
In sanctitate et justitia coram ipso, omnibus diebus nostris.
Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini ad parandas vias ejus,
Ad dandam populo ejus scientiam salutis in remissione peccatorum eorum.
Per viscera misericordiae Dei nostri, qua visitabit nos Oriens ex alto,
Ut illuminet eos, qui in tenebris et in umbra mortis sedent, ut dirigat pedes nostros in viam pacis.
Gloria Patri, etc.
Oratio Concede nos famulos tuos; quaesumus, Domine Deus, perpetua mentis et corporis salute gaudere: et, gloriosa beatae Mariae semper Virginis intercessione, a praesenti liberari tristitia et aeterna perfrui laetitia. Per Christum.

Ad Mem. de S. P. Dominico Ant. Benedictus Redemptor omnium, qui saluti providens hominum, mundo dedit sanctum Dominicum.
Lex Dei ejus in corde ipsius. Et non supplantabuntur gressus ejus. 

Oratio Deus, qui Ecclesiam tuam beati Dommici Confessoris tui, Patris nostri, illuminare dignatus es meritis et doctrinis: concede, ut ejus intercessione temporalibus non destituatur auxiliis, et spiritualibus semper proficiat incrementis. Per Christum. 

Ad Mem. de Sanctis Ord. Ant. O quam felix gloria semper est Sanctorum, quam praeclara merita sunt Praedicatorum quorum verbo et opere mundus decoratur, eorumque munere mens consolidatur.

Exsultabunt sancti in gloria.
Laetabuntur in cubilibus suis.

Oratio Concede, quaesumus, omnipotens Deus: ut ad meliorem vitam Sanctorum Ordinis nostri exempla nos provocent: quatenus, quorum memoriam agimus, etiam actus imitemur.
Per Christum. 


Ave, Maria, gratia plena.
Deus, in adjutorium, etc.

Hymnus Memento, salutis Auctor,
quod nostri quondam corporis,
ex illibata Virgine
nascendo, formam sumpseris.

Maria, mater gratiae,
mater misericordiae,
tu nos ab hoste protege,
et hora mortis suscipe. 

Gloria tibi, Domine,
qui natus es de Virgine,
cum Patre et Sancto Spiritu
in sempiterna saecula. Amen.

Super Psalmos Ant. Gaude Maria virgo: cunctas haereses sola interemisti in universo mundo

Psalmus 122 (121)
Canticum ascensionum. David.
Laetatus sum in eo, quod dixerunt mihi: “In domum Domini ibimus”.
2 Stantes iam sunt pedes nostri in portis tuis, Ierusalem.
3 Ierusalem, quae aedificata est ut civitas, sibi compacta in idipsum.
4 Illuc enim ascenderunt tribus, tribus Domini, testimonium Israel, ad confitendum nomini Domini.
5 Quia illic sederunt sedes ad iudicium, sedes domus David.
6 Rogate, quae ad pacem sunt Ierusalem: “Securi sint diligentes te!
7 Fiat pax in muris tuis, et securitas in turribus tuis!”.
8 Propter fratres meos et proximos meos loquar: “Pax in te!”.
9 Propter domum Domini Dei nostri exquiram bona tibi.

Psalmus 123 (122)
Canticum ascensionum.
Ad te levavi oculos meos, qui habitas in caelis.
2 Ecce sicut oculi servorum ad manus dominorum suorum, sicut oculi ancillae ad manus dominae suae, ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur nostri.
3 Miserere nostri, Domine, miserere nostri, quia multum repleti sumus despectione;
4 quia multum repleta est anima nostra derisione abundantium et despectione superborum.

Psalmus 124 (123)
Canticum ascensionum. David.
Nisi quia Dominus erat in nobis, dicat nunc Israel,
2 nisi quia Dominus erat in nobis, cum exsurgerent homines in nos:
3 forte vivos deglutissent nos, cum irasceretur furor eorum in nos.
4 Forsitan aqua absorbuisset nos, torrens pertransisset animam nostram;
5 forsitan pertransissent animam nostram aquae intumescentes.
6 Benedictus Dominus, qui non dedit nos in direptionem dentibus eorum.
7 Anima nostra sicut passer erepta est de laqueo venantium: laqueus contritus est,
et nos erepti sumus.
8 Adiutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit caelum et terram.

Psalmus 125 (124)
Canticum ascensionum.
Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion: non commovebitur, in aeternum manet.
2 Ierusalem, montes in circuitu eius, et Dominus in circuitu populi sui ex hoc nunc et usque in saeculum.
3 Quia non requiescet virga iniquitatis super sortem iustorum, ut non extendant iusti ad iniquitatem manus suas.
4 Benefac, Domine, bonis et rectis corde.
5 Declinantes autem per vias pravas adducet Dominus cum operantibus iniquitatem.
Pax super Israel!
Capitulum (Eccl. 24:16)
Et sic in Sion firmata sum et in civitate sanctificata similiter requievi et in Hierusalem potestas mea.

Sancta Maria, Mater Christi, * Audi rogantes servulos.
Sancta Maria, Mater Christi, * Audi rogantes servulos.
Et impetratam nobis caelitus tu defer indulgentiam. Audi rogantes servulos.
Gloria. Sancta Maria, Mater Christi, * Audi rogantes servulos.

Ora pro nobis, Sancta Dei Genetrix. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.


Concede nos famulos tuos; quaesumus, Domine Deus, perpetua mentis et corporis salute gaudere: et, gloriosa beatae Mariae semper Virginis intercessione, a praesenti liberari tristitia et aeterna perfrui laetitia. Per Christum.

Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium.
Gloria. Alleluia vel Laus.

Memento, salutis, ut supra

Super Psalmos Ant. In prole mater, in partu virgo, gaude et laetare, Virgo Mater Domini.

Psalmus 126 (125)
Canticum ascensionum.
In convertendo Dominus captivitatem Sion, facti sumus quasi somniantes.
2 Tunc repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione.
Tunc dicebant inter gentes: “Magnificavit Dominus facere cum eis”.
3 Magnificavit Dominus facere nobiscum; facti sumus laetantes.
4 Converte, Domine, captivitatem nostram, sicut torrentes in austro.
5 Qui seminant in lacrimis, in exsultatione metent.
6 Euntes ibant et flebant semen spargendum portantes; venientes autem venient in exsultatione portantes manipulos suos.

Psalmus 127 (126)
Canticum ascensionum. Salomonis.
Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laborant, qui aedificant eam. Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilat, qui custodit eam.
2 Vanum est vobis ante lucem surgere et sero quiescere, qui manducatis panem laboris,
quia dabit dilectis suis somnum.
3 Ecce hereditas Domini filii, merces fructus ventris.
4 Sicut sagittae in manu potentis, ita filii iuventutis.
5 Beatus vir, qui implevit pharetram suam ex ipsis: non confundetur, cum loquetur inimicis suis in porta.

Psalmus 128 (127)
Canticum ascensionum.
Beatus omnis, qui timet Dominum, qui ambulat in viis eius.
2 Labores manuum tuarum manducabis, beatus es, et bene tibi erit.
3 Uxor tua sicut vitis fructifera in lateribus domus tuae; filii tui sicut novellae olivarum
in circuitu mensae tuae.
4 Ecce sic benedicetur homo, qui timet Dominum.
5 Benedicat tibi Dominus ex Sion, et videas bona Ierusalem omnibus diebus vitae tuae;
6 et videas filios filiorum tuorum. Pax super Israel!

Capitulum (Eccl. 24:17)
Et radicavi in populo honorificato et in parte Dei mei hereditas illius et in plenitudine sanctorum detentio mea.

Ora pro nobis, * Sancta Dei Genitrix. 
Ora pro nobis, * Sancta Dei Genitrix.
Ut digni efficiamur promissionibus Christi, Sancta Dei Genetrix.
Gloria. Ora pro nobis, * Sancta Dei Genitrix. 

Elegit eam Deus, et praeelegit eam.
Et habitare eam facit in tabernaculo suo.


Protege, Domine, famulos tuos subsidiis pacis: et, beatae Mariae semper Virginis patrociniis confidentes, a cunctis hostibus redde securos. Per Dominum.

Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium.
Gloria. Alleluia vel Laus.

Hymnus Memento, ut supra

Super Psalmos Ant. Beata mater, et tacta virgo, gloriosa Regina mundi, intercede pro nobis ad Dominum.

Psalmus 129 (128)
Canticum ascensionum.
Saepe expugnaverunt me a iuventute mea, dicat nunc Israel,
2 saepe expugnaverunt me a iuventute mea, etenim non potuerunt adversum me.
3 Supra dorsum meum araverunt aratores, prolongaverunt sulcos suos.
4 Dominus autem iustus concidit cervices peccatorum.
5 Confundantur et convertantur retrorsum omnes, qui oderunt Sion.
6 Fiant sicut fenum tectorum, quod, priusquam evellatur, exaruit;
7 de quo non implevit manum suam, qui metit, et sinum suum, qui manipulos colligit.
8 Et non dixerunt, qui praeteribant: “Benedictio Domini super vos, benedicimus vobis in nomine Domini”.

Psalmus 130 (129)
Canticum ascensionum.
De profundis clamavi ad te, Domine;
2 Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae.
3 Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit?
4 Quia apud te propitiatio est, ut timeamus te.
5 Sustinui te, Domine, sustinuit anima mea in verbo eius; speravit
6 anima mea in Domino magis quam custodes auroram. Magis quam custodes auroram
7 speret Israel in Domino, quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio.
8 Et ipse redimet Israel ex omnibus iniquitatibus eius.

Psalmus 131 (130)
Canticum ascensionum. David.
Domine, non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei, neque ambulavi in magnis
neque in mirabilibus super me.
2 Vere pacatam et quietam feci animam meam; sicut ablactatus in sinu matris suae,
sicut ablactatus, ita in me est anima mea.
3 Speret Israel in Domino ex hoc nunc et usque in saeculum.

Capitulum (Eccl. 24:18)
Quasi cedrus exaltata sum in Libano et quasi cypressus in monte Sion. 

Elegit eam Deus, * Et praeelegit eam.
Elegit eam Deus, * Et praeelegit eam.
Et habitare eam facit in tabernaculo suo. Et praeelegit eam.
Gloria. Elegit eam Deus, * Et praeelegit eam.

Sancta Dei Genitrix, virgo semper Maria.
Intercede pro nobis ad Dominum Deum nostrum.

Famulorum tuorum, quaesumus, Domine, delictis ignosce: ut qui tibi placere de actibus nostris non valemus, Genitricis Filii tui Domini nostri intercessione salvemur. Per eumdem.


Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium.
Gloria. Alleluia vel Laus.

Super Psalmos
Ant. Sancta Dei Genitrix, virgo semper Maria, intercede pro nobis ad Dominum Deum nostrum. 

Psalmus 109
Dixit Dominus Domino meo: "Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum".
Sceptrum potentiae tuae protendet Dominus ex Sion: "Dominus in medio inimicorum tuorum!
Tecum principatus die ortus tui splendore sanctitatis: ante luciferum, tamquam rorem, genui te".
Juravit Dominus et non paenitebit eum: "Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech".
Dominus a dextris tuis: conteret die irae suae reges.
Judicabit nationes, acervabit cadavera, conteret capita late per terram.
De torrente in via bibet, propterea extollet caput.
Gloria Patri ... (simil sequitur)

Psalmus 112
Laudate, servi Domini, laudate nomen Domini. 
Sit nomen Domini benedictum et nunc et usque in aeternum.
A solis ortu usque ad occasum ejus laudetur nomen Domini.
Excelsus super omnes gentes Dominus, Deus noster, qui sedet in alto, et oculos demittit in caelum et in terram?
Sublevat e pulvere inopem, e stercore erigit pauperem,
Ut collocet eum cum principibus, cum principibus populi sui.
Habitare facit eam, quae sterilis erat, in domo, matrem filiorum laetantem.

Psalmus 121
Laetatus sum, quia dixerunt mihi: "In domum Domini ibimus".
Jam consistunt pedes nostri in portis tuis, Jerusalem.
Jerusalem quae aedificata est ut civitas, in se compacta tota.
Illuc ascendunt tribus, tirbus Domini, secundum legem Israel, ad celebrandum nomen Domini.
Illis positae sunt sedes judicii, sedes domus David.
Rogate quae ad pacem sunt Jerusalem, securi sint qui diligunt te!
Sit pax in moenibus tuis, securitas in palatiis tuis!
Propter fratres meos et sodales meos loquar: Pax in te!
Propter domum Domini, Dei nostri, precabor bona tibi.

Psalmus 126
Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laborant qui aedificant eam.
Nisi Dominus custodierit civitatem, in vanum vigilat custos.
Vanum est vobis surgere ante lucem, sedere in multam moctem,
Qui manducatis panem duri laboris: quoniam largitur dilectis suis in somno.
Ecce donum Domini sunt filii, merces est fructus ventris.
Sicut sagittae in manu bellatoris, ita filii juventutis.
Beatus vir qui implevit eis pharetram suam: non confundentur, cum contenderint cum inimicis in porta.

Psalmus 147
Lauda, Jerusalem, Dominum, lauda Deum tuum, Sion,
Quod firmavit seras potarum tuarum, benedixit filiis tuis in te.
Composuit fines tuos in pace, medulla tritici satiat te.
Emittit eloquium suum in terram, velociter currit verbum ejus.
Dat nivem sicut lanam, pruinam sicut cinerem spargit.
Proicit glaciem suam ut frustula panis; coram frigore ejus aquae rigescunt.
Emittit verbum suum et liquefacit eas: flare jubet ventum suum et fluunt aquae.
Annuntiavit verbum suum Jacob, statuta et praecepta sua Israel.
Non fecit ita ulli nationi: praecepta sua non manifestavit eis.

Capitulum (Eccl. 24:21)
Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi: quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris.

Hymnus Ave, maris stella,
Dei mater alma,
Atque semper Virgo,
Felix caeli porta.
Sumens illud Ave,
Gabrielis ore,
Funda nos in pace,
Mutans nomen Hevae.
Solve vincla reis,
Profer lumen caecis,
Mala nostra pelle,
Bona cuncta posce.
Monstra te esse matrem:
Sumat per te preces,
Qui pro nobis natus
Tulit esse tuus.
Virgo singularis,
Inter omnes mitis,
Nos culpis solutos
Mites fac et castos.
Vitam praesta puram,
Iter para tutum:
Ut videntes Jesum
Semper collatemur.
Sit laus Deo Patri,
Summo Christo decus,
Spiritui Sancto,
Tribus honor unus. Amen

Ora pro nobis Sancta Dei Genetrix. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.

Ad Magnif. Ant. Sancta Maria, succurre miseris, juva pusillanimes, refove flebiles, ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu. 

Magnificat anima mea Dominum;
Et exsultavit spiritus meus in Deo salvatore meo,
Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,
Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen ejus,
Et misericordia ejus a progenie in progenies timentibus eum.
Fecit potentiam brachio suo; dispersit superbos mente cordis sui.
Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.
Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes.
Suscepit Israel, servum suum, recordatus misericordiae suae,
Sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini ejus in saecula.
Gloria Patri, etc.
OratioConcede nos famulos tuos; quaesumus, Domine Deus, perpetua mentis et corporis salute gaudere: et, gloriosa beatae Mariae semper Virginis intercessione, a praesenti liberari tristitia et aeterna perfrui laetitia. Per Christum.

Mem. de S. P. Dominico:Ant. Magne Pater sancte Dominice, mortis hora nos tecum suscipe, et hic semper nos pie respice.

Os justi meditabitur sapientiam.
Et lingua ejus loquetur judicium. 

OratioDeus, qui Ecclesiam tuam beati Dominici Confessoris tui, Patris nostri, illuminare dignatus es meritis et doctrinis: concede, ut ejus intercessione temporalibus non destituatur auxiliis, et spiritualibus semper proficiat incrementis. Per Christum. 

Mem. de Sanctis Ord.: Ant. Christi pia gratia Sanctos sublimavit, quos Patris Dominici Ordo propagavit: nos eorum meritis petimus juvari, atque suis precibus Deo commendari.

Sapientiam sanctorum narrent populi.
Et laudem eorum nuntiet ecclesia.

OratioConcede, quaesumus, omnipotens Deus: ut ad meliorem vitam Sanctorum Ordinis nostri exempla nos provocent: quatenus, quorum memoriam agimus, etiam actus imitemur. Per Christum. 

Per Adventum
Ad Magnificat Ant. O Virgo virginum, quomodo fiet istud? quia nec primam similem visa es, nec habere sequentem. Filiae Jerusalem, quid me admiramini? Divinum est mysterium hoc, quod cernitis.

OratioDeus, qui de beatae Mariae Virginis utero Verbum tuum, Angelo nuntiante, carnem suscipere voluisti: praesta supplicibus tuis, ut qui vere eam Genitricem Dei credimus, ejus apud te intercessionibus adjuvemur. Per eumdem.

Ad Bened. Ant. Spiritus Sanctus in te descendet, Maria: ne timeas, habebis in utero Filium Dei, alleluia.

Oratio Deus, qui de beatae Mariae,
(quae dicitur etiam ad Tertiam).

A Nativitate Domini ad Festum Purificationis inclusiveAd Magnif. Ant. O admirabile commercium! Creator generis humani, animatum corpus sumens, de Virgine nasci dignatus est: et procedens homo sine semine, largitus est nobis suam Deitatem. 

OratioDeus, qui salutis aeter­nae beatae Mariae virginitate fecunda, humano generi preemia praestitisti: tribue, quaesumus, ut ipsam pro nobis intercedere sentiamus, per quam meruimus Auctorem vitae suscipere: Dominum nostrum.

Ad Bened. Ant. Genuit puerpera Regem, cui nomen aeternum: et gaudia matris habens cum virginitatis honore, nec primam similem visa est, nec habere sequentem.

Simil Oratio dicitur etiam ad Tertiam.

Tempore Resurrectionis Ad Magnificat Ant. Regina caeli, laetare, alleluia: quia quem meruisti portare, alleluia, resurrexit, (Temp. Ascensionis jam ascendit), sicut dixit, alleluia: ora pro nobis Deum, alleluia.

Concede nos famulos, (ut supra)

Ad Benedictus Ant. Beata Dei Genitrix Maria, virgo perpetua, templum Domini, sacrarium Spiritus Sancti, tu sola sine exemplo placuisti Domino nostro Jesu Christo: ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu, alleluia, alleluia.

Concede nos famulos, (ut supra)


Ave, Maria, etc.

Converte nos, Deus, salutaris noster.
Et averte iram tuam a nobis.
Deus, in adjutorium meum intende.
Domine, ad adjuvandum me festina. 

Gloria Patri. Alleluia, vel Laus.

Super Psalmos Ant. Item, Virgo Maria, non est tibi similis nata in mundo inter mulieres, flores ut rosa, fragrans sicut lilium, ora pro nobis, sancta Dei Genitrix.

Psalmus 132 (131)
Canticum ascensionum.
Memento, Domine, David et omnis mansuetudinis eius,
2 quia iuravit Domino, votum vovit Potenti Iacob:
3 “Non introibo in tabernaculum domus meae, non ascendam in lectum strati mei,
4 non dabo somnum oculis meis et palpebris meis dormitationem,
5 donec inveniam locum Domino, tabernaculum Potenti Iacob”.
6 Ecce audivimus eam esse in Ephratha, invenimus eam in campis Iaar.
7 Ingrediamur in tabernaculum eius, adoremus ad scabellum pedum eius.
8 Surge, Domine, in requiem tuam, tu et arca fortitudinis tuae.
9 Sacerdotes tui induantur iustitiam, et sancti tui exsultent.
10 Propter David servum tuum non avertas faciem christi tui.
11 Iuravit Dominus David veritatem et non recedet ab ea: “De fructu ventris tui
ponam super sedem tuam.
12 Si custodierint filii tui testamentum meum et testimonia mea, quae docebo eos, filii eorum usque in saeculum sedebunt super sedem tuam”.
13 Quoniam elegit Dominus Sion, desideravit eam in habitationem sibi:
14 “Haec requies mea in saeculum saeculi; hic habitabo, quoniam desideravi eam.
15 Cibaria eius benedicens benedicam, pauperes eius saturabo panibus.
16 Sacerdotes eius induam salutari, et sancti eius exsultatione exsultabunt.
17 Illic germinare faciam cornu David, parabo lucernam christo meo.
18 Inimicos eius induam confusione, super ipsum autem efflorebit diadema eius”.

Psalmus 133 (132)
Canticum ascensionum. David.
Ecce quam bonum et quam iucundum habitare fratres in unum:
2 sicut unguentum optimum in capite, quod descendit in barbam, barbam Aaron, quod descendit in oram vestimenti eius;
3 sicut ros Hermon, qui descendit in montes Sion, quoniam illic mandavit Dominus benedictionem, vitam usque in saeculum.

Psalmus 134 (133)
Canticum ascensionum.
Ecce benedicite Dominum, omnes servi Domini,
qui statis in domo Domini per noctes.
2 Extollite manus vestras ad sanctuarium et benedicite Dominum.
3 Benedicat te Dominus ex Sion, qui fecit caelum et terram

Capitulum (Eccl. 24:25)
Ego mater pulchrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei.
Intercede pro nobis, sancta Virgo virgine * Mater Dei, Maria.
Intercede pro nobis, sancta Virgo virgine * Mater Dei, Maria.
Ut digni efficiamur promissionibus Christi. Mater Dei, Maria.
Gloria, Intercede pro nobis, sancta Virgo virgine * Mater Dei, Maria. 

Hymnus Virgo singularis,
inter omnes mites,
nos culpis solutos,
mites fac et castos. 

Vitam praesta puram,
iter para tutum:
ut videntes Iesum
semper collaetemur. 

Sit laus Deo Patri,
summo Christo decus,
Spiritui Sancto,
tribus honor unus.

Postpartum, Virgo, inviolata permansisti.
Dei Genitrix, intercede pro nobis.

Ad Nunc dimittis Ant. Sub tuum praesidium confugimus, sancta Dei Genetrix: nostras deprecationes ne despicias in necessitatibus, sed a periculis cunctis libera nos semper, Virgo gloriosa et benedicta.

Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace,
Quia viderunt oculi mei salutem tuam,
Quam parasti ante faciem omnium populorum,
Lumen ad revelationem gentium et gloriam plebis tuae Israel.
Gloria Patri, etc.

OratioConcede, misericors Deus, fragilitati nostrae praesidium: ut qui sanctae Dei Genitricis memoriam agimus, intercessionis ejus auxilio, a nostris iniquitatibus resurgamus. Per eumdem Dominum.