| Officium Parvum B. Mariae Virginis |
OFFICIUM PARVUM
B. MARIAE VIRGINIS
pro recitatione private
AD MATUTINUM
Ave, Maria, etc.
Domine, labia mea aperies.
Et os meum annuntiabit laudem tuam. Deus, in adjutorium meum intende. Domine, ad adjuvandum me festina.
Gloria Patri. Alleluia, vel Laus tibi, Domine, Rex aeternae gloriae.
Invit. Regem Virginis Filium, * Venite, adoremus.
Psalmus 94
Venite, exsultemus, Domino, acclamemus Petrae salutis nostrae: Accedamus in conspectum ejus cum laudibus, cum canticis exsultemus ei. Nam Deus magnus est Dominus, et Rex magnus super omnes deos. In manu ejus sunt profunda terrae, et altitudines montium ipsius sunt. Ipsius est mare: nam ipse fecit illud, et terra sicca, quam formaverunt manus ejus: Venite adoremus et procidamus, et genua flectamus Domino qui fecit nos. Nam ipse est Deus noster; nos autem populus pascuae ejus et oves manus ejus. Utinam hodie vocem ejus audiatis: "Nolite obdurare corda vestra ut in Meriba, ut die Massa in deserto, Ubi tentaverunt me, etsi viderant opera mea. Quadraginta annos taeduit me generationis illius, et dixi: Populus errans corde sunt, et non noverunt vias meas. Ideo juravi in ira mea: non introibunt in requiem meam". Gloria Patri et Filio, et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio, et nunc et semper, et in saecula saeculorum. Amen.
Hymnus
Quem terra, pontus, sidera
colunt, adorant, praedicant, trinam regentem machinam claustrum Mariae bajulat. Cui luna, sol et omnia deserviunt per tempora, perfusa caeli gratia, gestant puellae viscera. Beata Mater munere, cujus supernus Artifex, mundum pugillo continens, ventris sub arca clausus est. Beata caeli nuntio, fecunda Sancto Spiritu, desideratus gentibus, cujus per alvum fusus est. Jesu, tibi sit gloria, qui natus es de Virgine, cum Patre, et almo Spiritu, in sempiterna saecula. Amen.
Super Psalmos Ant. Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui.
Psalmus 8
1 Magistro chori. Ad modum cantici " Torcularia... ". PSALMUS. David. 2 Domine, Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra, quoniam elevata est magnificentia tua super caelos. 3 Ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem propter inimicos tuos, ut destruas inimicum et ultorem. 4 Quando video caelos tuos, opera digitorum tuorum, lunam et stellas, quae tu fundasti, 5 quid est homo, quod memor es eius, aut filius hominis, quoniam visitas eum? 6 Minuisti eum paulo minus ab angelis, gloria et honore coronasti eum 7 et constituisti eum super opera manuum tuarum. Omnia subiecisti sub pedibus eius: 8 oves et boves universas, insuper et pecora campi, 9 volucres caeli et pisces maris, quaecumque perambulant semitas maris. 10 Domine, Dominus noster, quam admirabile est nomen tuum in universa terra!
Psalmus 19 (18)
1 Magistro chori. PSALMUS. David. 2 Caeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum eius annuntiat firmamentum. 3 Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam. 4 Non sunt loquelae neque sermones, quorum non intellegantur voces: 5 in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum. 6 Soli posuit tabernaculum in eis, et ipse, tamquam sponsus procedens de thalamo suo, exsultavit ut gigas ad currendam viam. 7 A finibus caelorum egressio eius, et occursus eius usque ad fines eorum, nec est quod se abscondat a calore eius. 8 Lex Domini immaculata, reficiens animam, testimonium Domini fidele, sapientiam praestans parvulis. 9 Iustitiae Domini rectae, laetificantes corda, praeceptum Domini lucidum, illuminans oculos. 10 Timor Domini mundus, permanens in saeculum saeculi; iudicia Domini vera, iusta omnia simul, 11 desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum, et dulciora super mel et favum stillantem. 12 Etenim servus tuus eruditur in eis; in custodiendis illis retributio multa. 13 Errores quis intellegit? Ab occultis munda me 14 et a superbia custodi servum tuum, ne dominetur mei, Tunc immaculatus ero et emundabor a delicto maximo. 15 Sint ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis mei in conspectu tuo. Domine, adiutor meus et redemptor meus.
Psalmus 24 (23)
1 David. PSALMUS. Domini est terra, et plenitudo eius, orbis terrarum, et qui habitant in eo. 2 Quia ipse super maria fundavit eum et super flumina firmavit eum. 3 Quis ascendet in montem Domini, aut quis stabit in loco sancto eius? 4 Innocens manibus et mundo corde, qui non levavit ad vana animam suam nec iuravit in dolum. 5 Hic accipiet benedictionem a Domino et iustificationem a Deo salutari suo. 6 Haec est generatio quaerentium eum, quaerentium faciem Dei Iacob. 7 Attollite, portae, capita vestra, et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae. 8 Quis est iste rex gloriae? Dominus fortis et potens, Dominus potens in proelio. 9 Attollite, portae, capita vestra, et elevamini, portae aeternales, et introibit rex gloriae. 10 Quis est iste rex gloriae? Dominus virtutum ipse est rex gloriae.
Diffusa est gratia in labiis tuis.Propterea benedixit te Deus in aeternum.
Pater noster... Et ne nos inducas in tentationem.
Sed libera nos a malo.
Jube, domne, benedicere.
Benedictio Alma Virgo virginum intercedat pro nobis ad Dominum. Amen.
Lectio i
Sancta Maria Virgo virginum, mater et filia Regis regum omnium, tuum nobis impende solatium: ut caelestis regni per te mereamur habere praemium, et cum electis Dei regnare in perpetuum.
Tu autem, Domine, miserere nobis.
Deo gratias.
Sancta et immaculata virginitas, quibus te laudibus efferam, nescio: * Quia quem caeli capere non poterant, tuo gremio contulisti.
Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui. Quia quem caeli capere non poterant, tuo gremio contulisti.
Benedictio Sancta Dei Genitrix sit nobis auxiliatrix.
Amen.
Lectio ii
Sancta Maria, piarum piissima, intercede pro nobis sanctarum sancrissima: per te, Virgo, nostra sumat precamina, qui pro nobis ex te natus regnat super aethera: ut sua caritate nostra deleantur peccamina.
Tu autem, Domine, miserere nobis.
Deo Gratias.
Beata es, Virgo Maria, quae Dominum portasti creatorem mundi: * Genuisti eum, qui te fecit, et in octernum permanes virgo.
Ave, Maria, gratia plena, Dominus tecum. Genuisti eum, qui te fecit, et in aeternum permanes virgo.
Benedictio Nos cum prole pia benediat Virgo Maria.
Amen.
Lectio iii
Sancta Dei Genitrix, quae digne meruisti concipere, quem totus orbis nequit comprehendere, tuo pio interventu culpas nostras ablue: ut redempti perennis sedem gloriae per te valeamus scandere, ubi regnas cum eodem Filio tuo sine tempore.
Tu autem, Domine, miserere nobis.
Deo Gratias.
Felix namque es, sacra Virgo Maria, et omni laude dignissima: * Quia ex te ortus est Sol justitiae, Christus Deus noster.
Ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu: sentiant omnes tuum juvamen, quicumque celebrant tuam sanctam commemorationem. Quia ex te ortus est Sol justitiae, Christus Deus noster.
Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto, Christus Deus noster.
Te Deum laudamus: te Dominum confitemur.
Te aeternum Patrem omnis terra veneratur. Tibi omnes Angeli; tibi caeli et universae Potestates; Tibi Cherubim et Seraphim incessabili voce proclamant: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra maiestatis gloriae tuae. Te gloriosus Apostolorum chorus, Te Prophetarum laudabilis numerus, Te Martyrum candidatus laudat exercitus. Te per orbem terrarum sancta confitetur Ecclesia, Patrem immensae maiestatis: Venerandum tuum verum et unicum Filium; Sanctum quoque Paraclitum Spiritum. Tu Rex gloriae, Christe. Tu Patris sempiternus es Filius. Tu ad liberandum suscepturus hominem, non horruisti Virginis uterum. Tu, devicto mortis aculeo, aperuisti credentibus regna caelorum. Tu ad dexteram Dei sedes, in gloria Patris. Iudex crederis esse venturus. Te ergo quaesumus, tuis famulis subveni: quos pretioso sanguine redemisti. Aeterna fac cum sanctis tuis in gloria numerari.
V. Salvum fac populum tuum, Domine, et benedic hereditati tuae.
R. Et rege eos, et extolle illos usque in aeternum.
V. Per singulos dies benedicimus te.
R. Et laudamus nomen tuum in saeculum, et in saeculum saeculi.
V. Dignare, Domine, die isto sine peccato nos custodire.
R. Miserere nostri, Domine, miserere nostri.
V. Fiat misericordia tua, Domine, super nos, quemadmodum speravimus in te.
R. In te, Domine, speravi: non confundar in aeternum.
Ante Laudes
Ora pro nobis, sancta Dei Genitrix.
Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
AD LAUDES
Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium meum intende.
Domine, ad adjuvandum me festina.
Gloria Patri. Alleluia, vel Laus tibi, Domine, Rex aeternae gloriae.
Super Psalmos. Ant. Post partum, Virgo, inviolata permansisti: Dei Genitrix, intercede pro nobis.
Psalmus 93 (92)
1 Dominus regnavit! Decorem indutus est; indutus est Dominus, fortitudine praecinxit se. Etenim firmavit orbem terrae, qui non commovebitur. 2 Firmata sedes tua ex tunc, a saeculo tu es. 3 Elevaverunt flumina, Domine. Elevaverunt flumina vocem suam, elevaverunt flumina fragorem suum. 4 Super voces aquarum multarum, super potentes elationes maris, potens in altis Dominus. 5 Testimonia tua credibilia facta sunt nimis; domum tuam decet sanctitudo Domine, in longitudinem dierum.
Psalmus 100 (99)
1 PSALMUS. Ad gratiarum actionem. 2 Iubilate Domino, omnis terra, servite Domino in laetitia; introite in conspectu eius in exsultatione. 3 Scitote quoniam Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et ipsius sumus, populus eius et oves pascuae eius. 4 Introite portas eius in confessione, atria eius in hymnis, confitemini illi, benedicite nomini eius. 5 Quoniam suavis est Dominus; in aeternum misericordia eius, et usque in generationem et generationem veritas eius.
Psalmus 63 (62)
1 PSALMUS. David, cum in deserto Iudae commoraretur. 2 Deus, Deus meus es tu, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea, te desideravit caro mea. In terra deserta et arida et inaquosa, 3 sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam. 4 Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te. 5 Sic benedicam te in vita mea et in nomine tuo levabo manus meas. 6 Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum. 7 Cum memor ero tui super stratum meum, in matutinis meditabor de te, 8 quia fuisti adiutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo. 9 Adhaesit anima mea post te, me suscepit dextera tua. 10 Ipsi vero in ruinam quaesierunt animam meam, introibunt in inferiora terrae, 11 tradentur in potestatem gladii, partes vulpium erunt. 12 Rex vero laetabitur in Deo; gloriabuntur omnes, qui iurant in eo, quia obstructum est os loquentium iniqua.
Canticum trium Puerorum
Dan. 3, 57-88 et 56
Benedícite, ómnia ópera Dómini, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sæcula.
Benedícite, Angeli Dómini, Dómino: * benedícite, cæli, Dómino. Benedícite, aquæ omnes, quæ super cælos sunt, Dómino: * benedícite, omnes virtútes Dómini, Dómino. Benedícite, sol et luna, Dómino: * benedícite, stellæ cæli, Dómino. Benedícite, omnis imber et ros, Dómino: * benedícite, omnes spíritus Dei, Dómino. Benedícite, ignis et æstus, Dómino: * benedícite, frigus et æstus, Dómino. Benedícite, rores et pruína, Dómino: * benedícite, gelu et frigus, Dómino. Benedícite, glácies et nives, Dómino: * benedícite, noctes et dies, Dómino. Benedícite, lux et ténebræ, Dómino: * benedícite, fúlgura et nubes, Dómino. Benedícat terra Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sæcula. Benedícite, montes et colles, Dómino: * benedícite, univérsa germinántia in terra, Dómino. Benedícite, fontes, Dómino: * benedícite, mária et flúmina, Dómino. Benedícite, cete, et ómnia quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite, omnes vólucres cæli, Dómino. Benedícite, omnes béstiæ et pécora, Dómino: * benedícite, fílii hóminum, Dómino. Benedícat Israel Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sæcula. Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino: * benedícite, servi Dómini, Dómino. Benedícite, spíritus et ánimæ justórum, Dómino: * benedícite, sancti et húmiles corde, Dómino. Benedícite, Ananía, Azaría, Mísael, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sæcula. Benedicámus Patrem et Fílium cum Sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sæcula. Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sæcula.
Hic non dicitur Glória Patri, neque Amen.
Psalmus 150
Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus. Laudate eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus. Laudate eum in in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério et cíthara. Laudate eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano. Laudate eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sæcula sæculórum. Amen.
Capitulum (Eccl. 24:23)
Ego quasi terebinthus extendi ramos meos et rami mei honoris et gratiae. 24:23.
Hymnus O gloriosa domina
excelsa super sidera, qui te creavit provide, lactas sacrato ubere.
Quod Eva tristis abstulit,
tu reddis almo germine; intrent ut astra flebiles, sternis benigna semitam.
Tu regis alti ianua
et porta lucis fulgida; vitam datam per Virginem, gentes redemptae, plaudite.
Patri sit Paraclito
tuoque Nato gloria, qui veste te mirabili circumdederunt gratiae. Amen.
Elegit eam Deus.
Et habitare eam facit.
Ad Bened. Ant. O gloriosa Dei Genitrix, virgo semper Maria, quae Dominum omnium meruisti portare, et Regem Angelorum sola virgo lactare: nostri, quaesumus, pia memorare, et pro nobis Christum deprecare: ut tuis fulti patrociniis , ad caelestia regna mereamur pervenire.
Benedictus Dominus, Deus Israel, quia visitavit et redemit populum suum,
Et erexit cornu salutis nobis in domo David servi sui,
Sicut locutus est per os sanctorum, qui olim fuerunt, prophetarum suorum:
Ut liberaret nos ab inimicis notris, et e manu omnium, qui oderunt nos,
Ut faceret misericordiam cum patribus nostris et recordaretur foederis sui sancti:
Jurisjurandi, quod juravit Abrahae, patri nostro, daturum se nobis,
Ut sine timore, e manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi
In sanctitate et justitia coram ipso, omnibus diebus nostris.
Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini ad parandas vias ejus,
Ad dandam populo ejus scientiam salutis in remissione peccatorum eorum.
Per viscera misericordiae Dei nostri, qua visitabit nos Oriens ex alto,
Ut illuminet eos, qui in tenebris et in umbra mortis sedent, ut dirigat pedes nostros in viam pacis.
Gloria Patri, etc.
Oratio Concede nos famulos tuos; quaesumus, Domine Deus, perpetua mentis et corporis salute gaudere: et, gloriosa beatae Mariae semper Virginis intercessione, a praesenti liberari tristitia et aeterna perfrui laetitia. Per Christum.
Ad Mem. de S. P. Dominico Ant. Benedictus Redemptor omnium, qui saluti providens hominum, mundo dedit sanctum Dominicum.
Lex Dei ejus in corde ipsius. Et non supplantabuntur gressus ejus.
Oratio Deus, qui Ecclesiam tuam beati Dommici Confessoris tui, Patris nostri, illuminare dignatus es meritis et doctrinis: concede, ut ejus intercessione temporalibus non destituatur auxiliis, et spiritualibus semper proficiat incrementis. Per Christum.
Ad Mem. de Sanctis Ord. Ant. O quam felix gloria semper est Sanctorum, quam praeclara merita sunt Praedicatorum quorum verbo et opere mundus decoratur, eorumque munere mens consolidatur.
Exsultabunt sancti in gloria.
Laetabuntur in cubilibus suis.
Oratio Concede, quaesumus, omnipotens Deus: ut ad meliorem vitam Sanctorum Ordinis nostri exempla nos provocent: quatenus, quorum memoriam agimus, etiam actus imitemur.
Per Christum.
AD TERTIAM
Ave, Maria, gratia plena.
Deus, in adjutorium, etc.
Hymnus
Memento, salutis Auctor,
quod nostri quondam corporis, ex illibata Virgine nascendo, formam sumpseris.
Maria, mater gratiae,
mater misericordiae, tu nos ab hoste protege, et hora mortis suscipe.
Gloria tibi, Domine,
qui natus es de Virgine, cum Patre et Sancto Spiritu in sempiterna saecula. Amen.
Super Psalmos Ant. Gaude Maria virgo: cunctas haereses sola interemisti in universo mundo
Psalmus 122 (121)
1 Canticum ascensionum. David. Laetatus sum in eo, quod dixerunt mihi: “In domum Domini ibimus”. 2 Stantes iam sunt pedes nostri in portis tuis, Ierusalem. 3 Ierusalem, quae aedificata est ut civitas, sibi compacta in idipsum. 4 Illuc enim ascenderunt tribus, tribus Domini, testimonium Israel, ad confitendum nomini Domini. 5 Quia illic sederunt sedes ad iudicium, sedes domus David. 6 Rogate, quae ad pacem sunt Ierusalem: “Securi sint diligentes te! 7 Fiat pax in muris tuis, et securitas in turribus tuis!”. 8 Propter fratres meos et proximos meos loquar: “Pax in te!”. 9 Propter domum Domini Dei nostri exquiram bona tibi.
Psalmus 123 (122)
1 Canticum ascensionum. Ad te levavi oculos meos, qui habitas in caelis. 2 Ecce sicut oculi servorum ad manus dominorum suorum, sicut oculi ancillae ad manus dominae suae, ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur nostri. 3 Miserere nostri, Domine, miserere nostri, quia multum repleti sumus despectione; 4 quia multum repleta est anima nostra derisione abundantium et despectione superborum.
Psalmus 124 (123)
1 Canticum ascensionum. David. Nisi quia Dominus erat in nobis, dicat nunc Israel, 2 nisi quia Dominus erat in nobis, cum exsurgerent homines in nos: 3 forte vivos deglutissent nos, cum irasceretur furor eorum in nos. 4 Forsitan aqua absorbuisset nos, torrens pertransisset animam nostram; 5 forsitan pertransissent animam nostram aquae intumescentes. 6 Benedictus Dominus, qui non dedit nos in direptionem dentibus eorum. 7 Anima nostra sicut passer erepta est de laqueo venantium: laqueus contritus est, et nos erepti sumus. 8 Adiutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit caelum et terram.
Psalmus 125 (124)
1 Canticum ascensionum. Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion: non commovebitur, in aeternum manet. 2 Ierusalem, montes in circuitu eius, et Dominus in circuitu populi sui ex hoc nunc et usque in saeculum. 3 Quia non requiescet virga iniquitatis super sortem iustorum, ut non extendant iusti ad iniquitatem manus suas. 4 Benefac, Domine, bonis et rectis corde. 5 Declinantes autem per vias pravas adducet Dominus cum operantibus iniquitatem. Pax super Israel!
Capitulum (Eccl. 24:16)
Et sic in Sion firmata sum et in civitate sanctificata similiter requievi et in Hierusalem potestas mea.
Sancta Maria, Mater Christi, * Audi rogantes servulos.
Sancta Maria, Mater Christi, * Audi rogantes servulos. Et impetratam nobis caelitus tu defer indulgentiam. Audi rogantes servulos. Gloria. Sancta Maria, Mater Christi, * Audi rogantes servulos.
Ora pro nobis, Sancta Dei Genetrix. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Oratio
Concede nos famulos tuos; quaesumus, Domine Deus, perpetua mentis et corporis salute gaudere: et, gloriosa beatae Mariae semper Virginis intercessione, a praesenti liberari tristitia et aeterna perfrui laetitia. Per Christum.
AD SEXTAM
Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium. Gloria. Alleluia vel Laus.
Hymnus
Memento, salutis, ut supra
Super Psalmos Ant. In prole mater, in partu virgo, gaude et laetare, Virgo Mater Domini.
Psalmus 126 (125)
1 Canticum ascensionum. In convertendo Dominus captivitatem Sion, facti sumus quasi somniantes. 2 Tunc repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione. Tunc dicebant inter gentes: “Magnificavit Dominus facere cum eis”. 3 Magnificavit Dominus facere nobiscum; facti sumus laetantes. 4 Converte, Domine, captivitatem nostram, sicut torrentes in austro. 5 Qui seminant in lacrimis, in exsultatione metent. 6 Euntes ibant et flebant semen spargendum portantes; venientes autem venient in exsultatione portantes manipulos suos.
Psalmus 127 (126)
1 Canticum ascensionum. Salomonis. Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laborant, qui aedificant eam. Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilat, qui custodit eam. 2 Vanum est vobis ante lucem surgere et sero quiescere, qui manducatis panem laboris, quia dabit dilectis suis somnum. 3 Ecce hereditas Domini filii, merces fructus ventris. 4 Sicut sagittae in manu potentis, ita filii iuventutis. 5 Beatus vir, qui implevit pharetram suam ex ipsis: non confundetur, cum loquetur inimicis suis in porta.
Psalmus 128 (127)
1 Canticum ascensionum. Beatus omnis, qui timet Dominum, qui ambulat in viis eius. 2 Labores manuum tuarum manducabis, beatus es, et bene tibi erit. 3 Uxor tua sicut vitis fructifera in lateribus domus tuae; filii tui sicut novellae olivarum in circuitu mensae tuae. 4 Ecce sic benedicetur homo, qui timet Dominum. 5 Benedicat tibi Dominus ex Sion, et videas bona Ierusalem omnibus diebus vitae tuae; 6 et videas filios filiorum tuorum. Pax super Israel!
Capitulum (Eccl. 24:17)
Et radicavi in populo honorificato et in parte Dei mei hereditas illius et in plenitudine sanctorum detentio mea.
Ora pro nobis, * Sancta Dei Genitrix.
Ora pro nobis, * Sancta Dei Genitrix. Ut digni efficiamur promissionibus Christi, Sancta Dei Genetrix. Gloria. Ora pro nobis, * Sancta Dei Genitrix.
Elegit eam Deus, et praeelegit eam.
Et habitare eam facit in tabernaculo suo.
OratioProtege, Domine, famulos tuos subsidiis pacis: et, beatae Mariae semper Virginis patrociniis confidentes, a cunctis hostibus redde securos. Per Dominum.
AD NONAM
Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium. Gloria. Alleluia vel Laus.
Hymnus Memento, ut supra
Super Psalmos Ant. Beata mater, et tacta virgo, gloriosa Regina mundi, intercede pro nobis ad Dominum.
Psalmus 129 (128)
1 Canticum ascensionum. Saepe expugnaverunt me a iuventute mea, dicat nunc Israel, 2 saepe expugnaverunt me a iuventute mea, etenim non potuerunt adversum me. 3 Supra dorsum meum araverunt aratores, prolongaverunt sulcos suos. 4 Dominus autem iustus concidit cervices peccatorum. 5 Confundantur et convertantur retrorsum omnes, qui oderunt Sion. 6 Fiant sicut fenum tectorum, quod, priusquam evellatur, exaruit; 7 de quo non implevit manum suam, qui metit, et sinum suum, qui manipulos colligit. 8 Et non dixerunt, qui praeteribant: “Benedictio Domini super vos, benedicimus vobis in nomine Domini”.
Psalmus 130 (129)
1 Canticum ascensionum. De profundis clamavi ad te, Domine; 2 Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae. 3 Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit? 4 Quia apud te propitiatio est, ut timeamus te. 5 Sustinui te, Domine, sustinuit anima mea in verbo eius; speravit 6 anima mea in Domino magis quam custodes auroram. Magis quam custodes auroram 7 speret Israel in Domino, quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio. 8 Et ipse redimet Israel ex omnibus iniquitatibus eius.
Psalmus 131 (130)
1 Canticum ascensionum. David. Domine, non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei, neque ambulavi in magnis neque in mirabilibus super me. 2 Vere pacatam et quietam feci animam meam; sicut ablactatus in sinu matris suae, sicut ablactatus, ita in me est anima mea. 3 Speret Israel in Domino ex hoc nunc et usque in saeculum.
Capitulum (Eccl. 24:18)
Quasi cedrus exaltata sum in Libano et quasi cypressus in monte Sion.
Elegit eam Deus, * Et praeelegit eam.
Elegit eam Deus, * Et praeelegit eam. Et habitare eam facit in tabernaculo suo. Et praeelegit eam. Gloria. Elegit eam Deus, * Et praeelegit eam.
Sancta Dei Genitrix, virgo semper Maria.
Intercede pro nobis ad Dominum Deum nostrum.
Oratio Famulorum tuorum, quaesumus, Domine, delictis ignosce: ut qui tibi placere de actibus nostris non valemus, Genitricis Filii tui Domini nostri intercessione salvemur. Per eumdem.
AD VESPERAS
Ave, Maria, etc.
Deus, in adjutorium.
Gloria. Alleluia vel Laus.
Super Psalmos
Ant. Sancta Dei Genitrix, virgo semper Maria, intercede pro nobis ad Dominum Deum nostrum.
Psalmus 109
Dixit Dominus Domino meo: "Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum". Sceptrum potentiae tuae protendet Dominus ex Sion: "Dominus in medio inimicorum tuorum! Tecum principatus die ortus tui splendore sanctitatis: ante luciferum, tamquam rorem, genui te". Juravit Dominus et non paenitebit eum: "Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech". Dominus a dextris tuis: conteret die irae suae reges. Judicabit nationes, acervabit cadavera, conteret capita late per terram. De torrente in via bibet, propterea extollet caput. Gloria Patri ... (simil sequitur)
Psalmus 112
Laudate, servi Domini, laudate nomen Domini.
Sit nomen Domini benedictum et nunc et usque in aeternum.
A solis ortu usque ad occasum ejus laudetur nomen Domini.
Excelsus super omnes gentes Dominus, Deus noster, qui sedet in alto, et oculos demittit in caelum et in terram?
Sublevat e pulvere inopem, e stercore erigit pauperem,
Ut collocet eum cum principibus, cum principibus populi sui.
Habitare facit eam, quae sterilis erat, in domo, matrem filiorum laetantem.
Psalmus 121
Laetatus sum, quia dixerunt mihi: "In domum Domini ibimus".
Jam consistunt pedes nostri in portis tuis, Jerusalem.
Jerusalem quae aedificata est ut civitas, in se compacta tota.
Illuc ascendunt tribus, tirbus Domini, secundum legem Israel, ad celebrandum nomen Domini.
Illis positae sunt sedes judicii, sedes domus David.
Rogate quae ad pacem sunt Jerusalem, securi sint qui diligunt te!
Sit pax in moenibus tuis, securitas in palatiis tuis!
Propter fratres meos et sodales meos loquar: Pax in te!
Propter domum Domini, Dei nostri, precabor bona tibi.
Psalmus 126
Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laborant qui aedificant eam.
Nisi Dominus custodierit civitatem, in vanum vigilat custos.
Vanum est vobis surgere ante lucem, sedere in multam moctem,
Qui manducatis panem duri laboris: quoniam largitur dilectis suis in somno.
Ecce donum Domini sunt filii, merces est fructus ventris.
Sicut sagittae in manu bellatoris, ita filii juventutis.
Beatus vir qui implevit eis pharetram suam: non confundentur, cum contenderint cum inimicis in porta.
Psalmus 147
Lauda, Jerusalem, Dominum, lauda Deum tuum, Sion,
Quod firmavit seras potarum tuarum, benedixit filiis tuis in te.
Composuit fines tuos in pace, medulla tritici satiat te.
Emittit eloquium suum in terram, velociter currit verbum ejus.
Dat nivem sicut lanam, pruinam sicut cinerem spargit.
Proicit glaciem suam ut frustula panis; coram frigore ejus aquae rigescunt.
Emittit verbum suum et liquefacit eas: flare jubet ventum suum et fluunt aquae.
Annuntiavit verbum suum Jacob, statuta et praecepta sua Israel.
Non fecit ita ulli nationi: praecepta sua non manifestavit eis.
Capitulum (Eccl. 24:21)
Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi: quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris.
Hymnus Ave, maris stella,
Dei mater alma, Atque semper Virgo, Felix caeli porta. Sumens illud Ave, Gabrielis ore, Funda nos in pace, Mutans nomen Hevae. Solve vincla reis, Profer lumen caecis, Mala nostra pelle, Bona cuncta posce. Monstra te esse matrem: Sumat per te preces, Qui pro nobis natus Tulit esse tuus. Virgo singularis, Inter omnes mitis, Nos culpis solutos Mites fac et castos. Vitam praesta puram, Iter para tutum: Ut videntes Jesum Semper collatemur. Sit laus Deo Patri, Summo Christo decus, Spiritui Sancto, Tribus honor unus. Amen
Ora pro nobis Sancta Dei Genetrix. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Ad Magnif. Ant. Sancta Maria, succurre miseris, juva pusillanimes, refove flebiles, ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu.
Magnificat anima mea Dominum;
Et exsultavit spiritus meus in Deo salvatore meo,
Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,
Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen ejus,
Et misericordia ejus a progenie in progenies timentibus eum.
Fecit potentiam brachio suo; dispersit superbos mente cordis sui.
Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.
Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes.
Suscepit Israel, servum suum, recordatus misericordiae suae,
Sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini ejus in saecula.
Gloria Patri, etc.
OratioConcede nos famulos tuos; quaesumus, Domine Deus, perpetua mentis et corporis salute gaudere: et, gloriosa beatae Mariae semper Virginis intercessione, a praesenti liberari tristitia et aeterna perfrui laetitia. Per Christum.
Mem. de S. P. Dominico:Ant. Magne Pater sancte Dominice, mortis hora nos tecum suscipe, et hic semper nos pie respice.
Os justi meditabitur sapientiam.
Et lingua ejus loquetur judicium.
OratioDeus, qui Ecclesiam tuam beati Dominici Confessoris tui, Patris nostri, illuminare dignatus es meritis et doctrinis: concede, ut ejus intercessione temporalibus non destituatur auxiliis, et spiritualibus semper proficiat incrementis. Per Christum.
Mem. de Sanctis Ord.: Ant. Christi pia gratia Sanctos sublimavit, quos Patris Dominici Ordo propagavit: nos eorum meritis petimus juvari, atque suis precibus Deo commendari.
Sapientiam sanctorum narrent populi.
Et laudem eorum nuntiet ecclesia.
OratioConcede, quaesumus, omnipotens Deus: ut ad meliorem vitam Sanctorum Ordinis nostri exempla nos provocent: quatenus, quorum memoriam agimus, etiam actus imitemur. Per Christum.
Per Adventum
Ad Magnificat Ant. O Virgo virginum, quomodo fiet istud? quia nec primam similem visa es, nec habere sequentem. Filiae Jerusalem, quid me admiramini? Divinum est mysterium hoc, quod cernitis.
OratioDeus, qui de beatae Mariae Virginis utero Verbum tuum, Angelo nuntiante, carnem suscipere voluisti: praesta supplicibus tuis, ut qui vere eam Genitricem Dei credimus, ejus apud te intercessionibus adjuvemur. Per eumdem.
Ad Bened. Ant. Spiritus Sanctus in te descendet, Maria: ne timeas, habebis in utero Filium Dei, alleluia.
Oratio Deus, qui de beatae Mariae,
(quae dicitur etiam ad Tertiam).
A Nativitate Domini ad Festum Purificationis inclusiveAd Magnif. Ant. O admirabile commercium! Creator generis humani, animatum corpus sumens, de Virgine nasci dignatus est: et procedens homo sine semine, largitus est nobis suam Deitatem.
OratioDeus, qui salutis aeternae beatae Mariae virginitate fecunda, humano generi preemia praestitisti: tribue, quaesumus, ut ipsam pro nobis intercedere sentiamus, per quam meruimus Auctorem vitae suscipere: Dominum nostrum.
Ad Bened. Ant. Genuit puerpera Regem, cui nomen aeternum: et gaudia matris habens cum virginitatis honore, nec primam similem visa est, nec habere sequentem.
Simil Oratio dicitur etiam ad Tertiam.
Tempore Resurrectionis Ad Magnificat Ant. Regina caeli, laetare, alleluia: quia quem meruisti portare, alleluia, resurrexit, (Temp. Ascensionis jam ascendit), sicut dixit, alleluia: ora pro nobis Deum, alleluia.
Oratio
Concede nos famulos, (ut supra)
Ad Benedictus Ant. Beata Dei Genitrix Maria, virgo perpetua, templum Domini, sacrarium Spiritus Sancti, tu sola sine exemplo placuisti Domino nostro Jesu Christo: ora pro populo, interveni pro clero, intercede pro devoto femineo sexu, alleluia, alleluia.
Oratio
Concede nos famulos, (ut supra)
AD COMPLETORIUM
Ave, Maria, etc.
Converte nos, Deus, salutaris noster.
Et averte iram tuam a nobis. Deus, in adjutorium meum intende. Domine, ad adjuvandum me festina.
Gloria Patri. Alleluia, vel Laus.
Super Psalmos Ant. Item, Virgo Maria, non est tibi similis nata in mundo inter mulieres, flores ut rosa, fragrans sicut lilium, ora pro nobis, sancta Dei Genitrix.
Psalmus 132 (131)
1 Canticum ascensionum. Memento, Domine, David et omnis mansuetudinis eius, 2 quia iuravit Domino, votum vovit Potenti Iacob: 3 “Non introibo in tabernaculum domus meae, non ascendam in lectum strati mei, 4 non dabo somnum oculis meis et palpebris meis dormitationem, 5 donec inveniam locum Domino, tabernaculum Potenti Iacob”. 6 Ecce audivimus eam esse in Ephratha, invenimus eam in campis Iaar. 7 Ingrediamur in tabernaculum eius, adoremus ad scabellum pedum eius. 8 Surge, Domine, in requiem tuam, tu et arca fortitudinis tuae. 9 Sacerdotes tui induantur iustitiam, et sancti tui exsultent. 10 Propter David servum tuum non avertas faciem christi tui. 11 Iuravit Dominus David veritatem et non recedet ab ea: “De fructu ventris tui ponam super sedem tuam. 12 Si custodierint filii tui testamentum meum et testimonia mea, quae docebo eos, filii eorum usque in saeculum sedebunt super sedem tuam”. 13 Quoniam elegit Dominus Sion, desideravit eam in habitationem sibi: 14 “Haec requies mea in saeculum saeculi; hic habitabo, quoniam desideravi eam. 15 Cibaria eius benedicens benedicam, pauperes eius saturabo panibus. 16 Sacerdotes eius induam salutari, et sancti eius exsultatione exsultabunt. 17 Illic germinare faciam cornu David, parabo lucernam christo meo. 18 Inimicos eius induam confusione, super ipsum autem efflorebit diadema eius”.
Psalmus 133 (132)
1 Canticum ascensionum. David. Ecce quam bonum et quam iucundum habitare fratres in unum: 2 sicut unguentum optimum in capite, quod descendit in barbam, barbam Aaron, quod descendit in oram vestimenti eius; 3 sicut ros Hermon, qui descendit in montes Sion, quoniam illic mandavit Dominus benedictionem, vitam usque in saeculum.
Psalmus 134 (133)
1 Canticum ascensionum. Ecce benedicite Dominum, omnes servi Domini, qui statis in domo Domini per noctes. 2 Extollite manus vestras ad sanctuarium et benedicite Dominum. 3 Benedicat te Dominus ex Sion, qui fecit caelum et terram
Capitulum (Eccl. 24:25)
Ego mater pulchrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei. Intercede pro nobis, sancta Virgo virgine * Mater Dei, Maria. Intercede pro nobis, sancta Virgo virgine * Mater Dei, Maria. Ut digni efficiamur promissionibus Christi. Mater Dei, Maria. Gloria, Intercede pro nobis, sancta Virgo virgine * Mater Dei, Maria.
Hymnus Virgo singularis,
inter omnes mites, nos culpis solutos, mites fac et castos.
Vitam praesta puram,
iter para tutum: ut videntes Iesum semper collaetemur.
Sit laus Deo Patri,
summo Christo decus, Spiritui Sancto, tribus honor unus.
Postpartum, Virgo, inviolata permansisti.
Dei Genitrix, intercede pro nobis.
Ad Nunc dimittis Ant. Sub tuum praesidium confugimus, sancta Dei Genetrix: nostras deprecationes ne despicias in necessitatibus, sed a periculis cunctis libera nos semper, Virgo gloriosa et benedicta.
Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace,
Quia viderunt oculi mei salutem tuam,
Quam parasti ante faciem omnium populorum,
Lumen ad revelationem gentium et gloriam plebis tuae Israel.
Gloria Patri, etc.
OratioConcede, misericors Deus, fragilitati nostrae praesidium: ut qui sanctae Dei Genitricis memoriam agimus, intercessionis ejus auxilio, a nostris iniquitatibus resurgamus. Per eumdem Dominum.
|
Provided Courtesy of:
Eternal Word Television Network 5817 Old Leeds Road Irondale, AL 35210 www.ewtn.com |
17/02/2014
Pequeno Ofício de Nossa Senhora em Latim (Rito Dominicano)
Capital Sins and its remedies
|
|
CHAPTER 30
Remedies against Pride
SECTION I
General Remedies
We have already called the deadly or capital sins the sources of all iniquity. They are the roots of the mighty tree of vice, and if we can destroy them the trunk and branches must soon decay. With them, therefore, we shall begin, following the example of Cassian and other spiritual writers, who were so firmly convinced that if they could only rout these enemies the defeat of the others would be an easy task.
St. Thomas gives us a profound reason for this. All sin, he says, proceeds from self-love, for we never commit sin without coveting some gratification for self. From self-love spring those three branches of sin mentioned by St. John: "the concupiscence of the flesh, the concupiscence of the eyes, and the pride of life" (1Jn. 2:16), which are love of pleasure, love of riches, and love of honors. Three of the deadly sins, lust, gluttony, and sloth, spring from love of pleasure, pride springs from love of honors, and covetousness from love of riches. The remaining two, anger and envy, serve all these unlawful loves. Anger is aroused by any obstacle which prevents us from attaining what we desire, and envy is excited when we behold anyone possessing what our self-love claims. These are the three roots of the seven deadly sins, and consequently of all the others. Let these chiefs be destroyed and the whole army will soon be routed. Hence we must vigorously attack these mighty giants who dispute our entrance to the promised land.
The first and most formidable of these enemies is pride, that inordinate desire of our own excellence, which spiritual writers universally regard as the father and king of all the other vices. Hence Tobias, among the numerous good counsels which he gave his son, particularly warns him against pride: "Never suffer pride to reign in thy mind or in thy words, for from it all perdition took its beginning." (Job. 4:14). Whenever, therefore, you are attacked by this vice, which may justly be called a pestilence, defend yourself with the following considerations:
First reflect on the terrible punishment which the angels brought upon themselves by one sin of pride. They were instantly cast from Heaven into the lowest depths of Hell. Consider how this fall transformed Lucifer, the prince of the angelic hosts, and the bright and beautiful star surpassing in splendor the sun itself. In one moment he lost all his glory, and became not only a demon but the chief of demons. If pure spirits received such punishment, what can you expect, who are but dust and ashes? God is ever the same, and there is no distinction of persons before His justice.
Pride is as odious to Him in a man as in an angel, while humility is equally pleasing to Him in both. Hence St. Augustine says, "Humility makes men angels, and pride makes angels devils." And St. Bernard tells us, "Pride precipitates man from the highest elevation to the lowest abyss, but humility raises him from the lowest abyss to the highest elevation. Through pride the angels fell from Heaven to Hell, and through humility man is raised from earth to Heaven."
After this, reflect on that astonishing example of humility given us by the Son of God, who for love of us took upon Himself a nature so infinitely beneath His own, and "became obedient unto death, even the death of the cross." (Phil. 2:8). Let the example of your God teach you, O man, to be obedient. Learn, O dust, to humble yourself. Learn, O clay, to appreciate your baseness. Learn from your God, O Christian, to be "meek and humble of heart." (Matt. 11:29). If you disdain to walk in the footsteps of men, will you refuse to follow your God, who died not only to redeem us but to teach us humility? Look upon yourself and you will find sufficient motives for humility. Consider what you were before your birth, what you are since your birth, and what you will be after death. Before your birth you were, for a time, an unformed mass; now a fair but false exterior covers what is doomed to corruption; and in a little while you will be the food of worms. Upon what do you pride yourself, O man, whose birth is ignominy, whose life is misery, whose end is corruption? If you are proud of your riches and worldly position, remember that a few years more and death will make us all equal. We are all equal at birth with regard to our natural condition; and as to the necessity of dying, we shall all be equal at death, with this important exception: that those who possessed most during life will have most to account for in the day of reckoning.
"Examine," says St. Chrysostom, "the graves of the rich and powerful of this world, and find, if you can, some trace of the luxury in which they lived, of the pleasures they so eagerly sought and so abundantly enjoyed. What remains of their magnificent retinues and costly adornments? What remains of those ingenious devices destined to gratify their senses and banish the weariness of life? What has become of that brilliant society by which they were surrounded1 Where are the numerous attendants who awaited their commands? Nothing remains of their sumptuous banquets. The sounds of laughter and mirth are no longer heard; a somber silence reigns in these homes of the dead. But draw nearer and see what remains of their earthly tenements, their bodies which they loved too much. Naught but dust and ashes, worms and corruption."
This is the inevitable fate of the human body, however tenderly and delicately nurtured. Ah! Would to God that the evil ended here! But more terrible still is all that follows death: the dread tribunal of God's justice; the sentence passed upon the guilty; the weeping and gnashing of teeth; the tortures of the worm that never dies; and the fire which will never be extinguished.
Consider also the danger of vainglory, the daughter of pride, which as St. Bernard says, enters lightly but wounds deeply. Therefore, when men praise you, think whether you really possess the qualities for which they commend you. If you do not, you have no reason to be proud. But if you have justly merited their praise, remember the gifts of God, and say with the Apostle, "By the grace of God I am what I am." (1Cor. 15:10). Humble yourself, then, when you hear the song of praise, and refer all to the glory of God. Thus you will render yourself not unworthy of what He bestows upon you. For it is incontestable that the respect men pay you, and the good for which they honor you, are due to God. You rob Him, therefore, of all the merit which you appropriate to yourself. Can any servant be more unfaithful than one who steals his master's glory? Consider, moreover, how unreasonable it is to rate your merit by the inconstant opinion of men who today are for you, and tomorrow against you; who today honor you, and tomorrow revile you. If your merit rests upon so slight a foundation, at one time you will be great, at another base, and again nothing at all, according to the capricious variations of the minds of men.
Oh, no; do not rely upon the vain commendations of others, but upon what you really know of yourself. Though men extol you to the skies, listen to the warnings of your conscience and accept the testimony of this intimate friend rather than the blind opinion of those who can judge you only from a distance and by what they hear. Make no account of the judgments of men, but commit your glory to the care of God, whose wisdom will preserve it for you and whose fidelity will restore it to you in the sight of angels and men.
Be mindful also, O ambitious man, of the dangers to which you expose yourself by seeking to command others, How can you command when you have not yet learned to obey? How can you take upon yourself the care of others when you can hardly account for yourself? Consider what a risk you incur by adding to your own sins those of persons subject to your authority. Holy Scripture tells us that they who govern will be severely judged, and that the mighty shall be mightily tormented. (Cf. Wis. 6:6). Who can express the cares and troubles of one who is placed over many? We read of a certain king who, on the day of his coronation, took the crown in his hands, and, gazing upon it, exclaimed, "O crown richer in thorns than in happiness, did one truly know thee he would not stoop to pick thee up even if he found thee lying at his feet."
Again, O proud man, I would ask you to remember that your pride is displeasing to all – to God, who resists the proud and gives His grace to the humble (Cf. James 4:6); to the humble, who hold in horror all that savors of arrogance; and to the proud themselves, who naturally hate all who claim to be greater than they. Nor will you be pleasing to yourself. For if it ever be given to you in this world to enter into yourself and recognize the vanity and folly of your life, you will certainly be ashamed of your littleness. And if you do not correct it here, still less satisfaction will it afford you in the next world, where it will bring upon you eternal torments.
St. Bernard tells us that if we truly knew our hearts we would be displeasing to ourselves, which alone would make us pleasing to God; but because we do not know ourselves we are inflated with pride and therefore hateful in His sight. The time will come when 'we shall be odious to God and to ourselves – to God because of our crimes, and to ourselves because of the punishment they will bring upon us. Our pride pleases the devil only; for as it was pride which changed him from a pure and beautiful angel into a spirit of malice and deformity, he rejoices to find this evil reducing others to his unhappy state.
Another consideration which will help you acquire humility is the thought of the little you have done purely for God. How many vices assume the mask of virtue! How frequently vainglory spoils our best works! How many times actions which shine with dazzling splendor before men have no beauty before God! The judgments of God are different from those of men. A humble sinner is less displeasing in His sight than a proud just man, if one who is proud can be called just.
Nevertheless, though you have performed good works, do not forget your evil deeds, which probably far exceed your works of virtue, and which may be so full of faults and so negligently performed that you have more reason to ask to be forgiven for them than to hope for reward. Hence St. Gregory says: "Alas for the most virtuous life, if God judge it without mercy, for those things upon which we rely most may be the cause of the greatest confusion to us. Our bad actions are purely evil, but our good actions are seldom entirely good, but are frequently mixed with much that is imperfect. Your works, therefore, ought to be a subject of fear rather than confidence, after the example of holy Job, who says, 'I feared all my works, knowing that thou didst not spare the offender. '" (Job 9:28).
SECTION II
Particular Remedies
Since humility comes from a knowledge of ourselves, pride necessarily springs from ignorance of ourselves. Whoever, therefore, seriously desires to acquire humility must earnestly labor to know himself. How, in fact, can he be otherwise than humbled who, looking into his heart with the light of truth, finds himself filled with sins; defiled with the stains of sinful pleasures; the sport of a thousand errors, fears, and caprices; the victim of innumerable anxieties and petty cares; oppressed by the weight of a mortal body; so forward in evil and so backward in good? Study yourself, then, with serious attention, and you will find in yourself nothing of which to be proud.
But there are some who, though humbled at the sight of their failings, are nevertheless excited to pride when they examine the lives of others whom they consider less virtuous than themselves. Those who yield to this illusion ought to reflect, though they may excel their neighbors in some virtues, that in others they are inferior to them. Beware, then, lest you esteem yourself and despise your neighbor because you are more abstemious and industrious, when he is probably much more humble, more patient, and more charitable than you. Let your principal labor, therefore, be to discover what you lack, and not what you possess.
Study the virtues which adorn the soul of your neighbor rather than those with which you think yourself endowed. You will thus keep yourself in sentiments of humility, and increase in your soul a desire for perfection. But if you keep your eyes fixed on the virtues, real or imaginary, which you possess, and regard in others only their failings, you will naturally prefer yourself to them, and thus you will become satisfied with your condition and cease to make any efforts to advance.
If you find yourself inclined to take pride in a good action, carefully watch the feelings of your heart, bearing in mind that this satisfaction and vainglory will destroy all the merit of your labor. Attribute no good to yourself, but refer everything to God. Repress all suggestions of pride with the beautiful words of the great Apostle: "What hast thou that thou hast not received? And if thou hast received, why dost thou glory as if thou hadst not received it?" (1Cor. 4:7). When your good works are practices of supererogation or perfection, unless your position requires you to give an example, do not let your right hand know what your left hand does, for vainglory is more easily excited by good works done in public.
When you feel sentiments of vanity or pride rising in your heart, hasten to apply a remedy immediately. One that is most efficacious consists in recalling to mind all your sins, particularly the most shameful. Like a wise physician, you will thus counteract the effect of one poison by another. Imitate the peacock, and when you feel yourself inflated with pride turn your eyes upon your greatest deformity, and your vanity will soon fall to the ground. The greater your position the greater should be your humility, for there is not much merit in being humble in poverty and obscurity. If you know how to preserve humility in the midst of honors and dignities you will acquire real merit and virtue, for humility in the midst of greatness is the grandest accompaniment of honors, the dignity of dignities, without which there is no true excellence. If you sincerely desire to acquire humility you must courageously enter the path of humiliation, for if you will not endure humiliations you will never become humble. Though many are humbled without diminishing their pride, humiliation, as St. Bernard tells us, is nevertheless the path to humility, as patience is the path to peace, and study to learning. Be not satisfied, therefore, with humbly obeying God, but be subject to all creatures for love of Him. (Cf. 1Pet. 2:13).
In another place St. Bernard speaks of three kinds of fear with which he would have us guard our hearts. "Fear," he says, "when you are in possession of grace, lest you may do something unworthy of it; fear when you have lost grace, because you are deprived of a strong protection; and fear when you have recovered grace, lest you should again lose it." Thus you will never trust to your own strength; the fear of God which will fill your heart will save you from presumption.
Be patient in bearing persecution, for the patient endurance of affronts is the touchstone of true humility. Never despise the poor and abject, for their misery should move us to compassion rather than contempt. Be not too eager for rich apparel, for humility is incompatible with a love of display. One who is too solicitous about his dress is a slave to the opinions of men, for he certainly would not expend so much labor upon it if he thought he would not be observed. Beware, however, of going to the other extreme and dressing in a manner unsuited to your position. While claiming to despise the approbation or notice of the world, many secretly strive for it by their singularity and exaggerated simplicity. Finally, do not disdain humble and obscure employments. Only the proud seek to avoid these, for the man of true humility deems nothing in the world beneath him.
=====================
For all other Capital sins and its remedies, click here.
|
30/01/2014
New Resistance Priory in Mexico (God bless Fr. Hugo Ruiz!)
I would like to notify you, especially those who still don't know it, about the opening (and the details) of the new Resistance Priory in the city of Mexico. This next Sunday --February 2nd-- we are having at 11 a.m. our Candle Mass ceremonies. Therefore there will be no mass except at the usual time (10:30 a.m.) at Santa Monica street in the city of Mexico.
Due to the impossibility of finding an affordable House in the city of Mexico to found a Priory, I had to find something cheaper at the entrance of the city of Pachuca, very well connected with the city of Mexico. This does not affect the weekend masses at Santa Monica street: Sunday 10:30 a.m., Saturdays at 7:30 p.m. and also on the first Friday of month, 7:30 p.m. The first objective of my Apostolate in this Priory is and remains still the spiritual assistance to the faithful of the city of Mexico, those faithful who have always wanted to continue the fight of tradition without compromises and ambiguity in these moments that we are abandoned by the superiors of the Society of St. Pius X. It is the "accord"[with neo-Rome] the fruit of the liberal spirit which has invaded the new "SSPX".
The schedule on this day will be as followed:
-11 a.m.: Confessions
-11:30 a.m.: Holy Rosary
-12.00 a.m.: Candle Mass with the blessing of the candles followed by mass.
-At the end of the Holy Mass: blessing and consecration of the Priory to the Sacred hearts of Jesus, Mary and Joseph.
-Food
-At the end of the meal: conferences of the father Hugo Ruiz v. and father Arturo Vargas.
-Farewell
How to get there:
The address is: Geminis St. 121, Col. San Antonio. (Directions on the orignal Spanish)
May the sacred hearts of Jesus Mary and Joseph be a source of blessings,
Father Hugo Ruiz V.
P.S. I have attached a document that may be useful to read and communicate it to others.
==================================
Muy estimados en Cristo,
quisiera notificarles, sobre todo para aquellos que todavía no lo saben, de la inauguración (y de los detalles de ésta) del nuevo Priorato de la resistencia para la ciudad de México. Este domingo próximo 2 de febrero tenemos en éste nuestra cita a las 11 a.m. donde tendremos las ceremonias de la candelaria y de la Santa Misa. En consecuencia no habrá Misa exepcionalmente a la hora acostumbrada (10,30 a.m.) en la calle Santa Mónica de la ciudad de México.
En razón de la imposibilidad de encontrar una casa económicamente accesible en la ciudad de México para fundar un priorato, he tenido que buscar algo más barato en la entrada de la ciudad de Pachuca, muy bien comunicada con la ciudad de México. Esto no afecta las Misas de fin de semana en la calle Santa Mónica: los domingos a las 10,30 a.m., los sábados a las 7,30 p.m. y también las de los primeros viernes de mes, 7,30 p.m. El primer objetivo de mi apostolado desde este priorato es y sigue siendo el auxilio espiritual sobre todo a los fieles de la ciudad de México, aquellos fieles que siempre han querido continuar la lucha de la Tradición sin compromisos ni dobleces en estos momentos en que son abandonados por los superiores de la Fraternidad San Pio X. El acuerdismo fruto del espíritu liberal habiendo invadido hoy la nueva “fraternidad”.
Los horarios de este dia son los siguientes:
- 11 a.m. : Confesiones
- 11,30 a.m.: Santo Rosario
- 12,00 a.m.: Ceremonia de la Candelaria con la bendición de las velas seguida de la Santa Misa.
- Al final de la Santa Misa: Bendición y Consagración del Priorato a los Sagrados Corazones de Jesús, María y José.
- Comida
- Al final de la comida: conferencias del del Padre Hugo Ruiz V. y del Padre Arturo Vargas.
- Despedida
Como llegar:
La dirección es: calle Géminis No 121, Col. San Antonio.
A la entrada de Pachuca se pasa por debajo de un puente (Blvd de las Torres) en el que esta escrito “Bienvenidos a Pachuca” y a unos 500 metros se encuentra en una esquina un negocio de la “Comex”, dar vuelta justo antes a la derecha y después de dos cuadras dar de nuevo vuelta a la izquierda. De preferencia tratar de estacionarse en un lote que se encuentra antes del no. 121.
Les agradezco desde ahora su asistencia y sobretodo de su apoyo en esta obra de la perseverancia incontaminada de la verdadera Tradición de la Iglesia Católica.
Que los Sagrados Corazones de Jesús María y José les sean una fuente de bendiciones,
Padre Hugo Ruiz V.
P.S. Adjunto un documento que les puede ser útil para leerlo y comunicarlo a los demás.
05/01/2014
Outro padre abandona a neo-FSSPX de Dom Fellay em prol da Resistência
Padre Martin Fuchs, padre do Distrito Austríaco da neo-FSSPX anunciou hoje a sua saída da neo-FSSPX em resposta a nova direção tomada pela Fraternidade de Dom Fellay. Maiores dentalhes em breve.
10/12/2013
An entire neo-SSPX Chapel joins the Resistence
Ciudad Del Leste - Paraguay
___
Fr. Foure and an ex-seminarian from [i]La Reja [/i] (who will soon be joining the Seminary in Kentucky) have helped a whole Chapel to realize the neo-SSPX of Bp. Fellay is no longer the SSPX of Archbishop Lefebvre.
The parishioners have written to Fr. Bouchacourt, District Superior of South America, and told him he won't need to worry about sending any more priests to them because they will no longer be welcomed.
Fr. Bochacourt has been desperately trying to have a meeting with Fr. Fouré because he knows he is going after the Chapel in Asuncion as well, the only other place the neo-SSPX has Mass in Paraguay. Let's pray the faithful of Asuncion will be just as brave as the ones from Ciudad Del Leste.
It seems that Fr. Foure is shaking the grounds of Paraguay.
Deo Gratias!
___
Fr. Foure and an ex-seminarian from [i]La Reja [/i] (who will soon be joining the Seminary in Kentucky) have helped a whole Chapel to realize the neo-SSPX of Bp. Fellay is no longer the SSPX of Archbishop Lefebvre.
The parishioners have written to Fr. Bouchacourt, District Superior of South America, and told him he won't need to worry about sending any more priests to them because they will no longer be welcomed.
Fr. Bochacourt has been desperately trying to have a meeting with Fr. Fouré because he knows he is going after the Chapel in Asuncion as well, the only other place the neo-SSPX has Mass in Paraguay. Let's pray the faithful of Asuncion will be just as brave as the ones from Ciudad Del Leste.
It seems that Fr. Foure is shaking the grounds of Paraguay.
Deo Gratias!
Assinar:
Postagens (Atom)

